Over Antenno

Met de komst van Koen Wauters, Wout Bru en Patrick De Witte in de stal van Think Media Magazines is de ‘hoofdredacteur-ambassadeur’ aan een fikse opmars bezig. Nu moet het gezegd zijn dat een hoofdredacteur die in sterke mate dienst doet als uithangbord van een medium op zich geen nieuwigheid is. Yves Desmet was in de jaren ’90 ongetwijfeld de pionier als gezicht van De Morgen, Peter Vandermeersch deed hetzelfde voor De Standaard en nu ook voor NRC Handelsblad in Nederland. Omdat zoiets een positieve weerslag moet hebben of hebben gehad op de verkoop, op het imago of op beide deden de krantenredacties het trucje al dunnetjes over door verschillende gasthoofdredacteurs een dag met de krant aan de slag te laten gaan. Carl De Keyzer en Walter Van Beirendonck deden het voor De Standaard, Jeroen Meus nam onlangs DMuze van De Morgen onder handen en Tom Barman was in Nederland ook al een dag aan het roer bij De Volkskrant. De volgende stap in het inschakelen van een bekende kop om een krant of tijdschrift te maken en te verkopen was de start van de personality magazines. Met Goedele op kop, die naast haar met Danny Illegems (ex-Humo, -Mao, -Deng) een ervaren journalist als co-hoofdredacteur kreeg.

Dat Think Media Magazines het concept nu breed uitrolt, is met andere woorden geen echte verrassing. Met Jorn Van Besauw heeft het overigens een ervaren publishing director die de drie betrokken titels nauw in de gaten kan houden. Commercieel biedt het kansen op vlak van free publicity en, niet onbelangrijk, naar de advertentiemarkt helpt het om het profiel van een blad duidelijker af te lijnen. De vraag is echter welk risico Think Media neemt door met de drie BV’s in zee te gaan. Het antwoord varieert van titel tot titel. Voor Menzo schuilt het risico in de afwezige journalistieke ervaring van Koen Wauters. Zijn profiel past sterk op dat van de lezers, maar of hij een redactie kan leiden, is zeer de vraag. Of hij ze ook echt moet leiden, is evenzeer de vraag. Voor Culinaire Ambiance, nog maar net overgenomen van Concentra, geldt het journalistieke risico ook voor Wout Bru. Daarbovenop komt nog de concurrentie van een blad als Njam met Feeling, dat nu al de Njam-koks zoals Peter Goossens uitspeelt. Of nog een culinair blad met nog een chef als gezicht het verschil kan maken, is met andere woorden geen uitgemaakte zaak. Het risico voor P-magazine tot slot is van een nog andere aard: pdw heeft wel journalistieke ervaring, maar zijn profiel is anders dan dat van de klassieke P-lezer. Linkser, scherper ook en vooral: De Witte liet al weten dat P verder moet dan de badpakken. Afwachten dus of de mayonaise pakt. Het Think-experiment wordt in elk geval boeiend, zoveel is duidelijk.

Van het drietal lijkt echter enkel Patrick De Witte een ‘echte’ hoofdredacteur te worden die door zijn naamsbekendheid ook wel de nodige free publicity zal opleveren. Dat de andere twee kunnen evolueren, bewijst Goedele vandaag. Na het debacle bij Sanoma kreeg ze aanbiedingen van vijf grote uitgevers. Ze ging in zee met Cascade (Eos, Primo) voor de productie en met IP Press (de regie van bladen als Top Santé) voor de commercialisering. Twee om hun métier gerespecteerde partners die haar moeten toelaten om nu volledig zelf als hoofdredactrice te functioneren. Zonder Danny Illegems deze keer. Het plaatje lijkt alvast goed onderbouwd en dus mag Goedele aanspraak maken op de titel van ‘hoofdredacteur-ambassadeur’. Voor Koen Wauters en Wout Bru blijft dat nog even ‘ambassadeur-hoofdredacteur’.

Wouter Temmerman

The sky is the limit..

 ..maar niet voor Richard Branson. Onder het motto screw it, let’s do it werd hij gisteren door Flanders DC en Antwerp Diamond Center met veel allure voorgesteld aan een 1.200 aanwezigen in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Tijdens de intro kregen we een flashy presentatie voorgeschoteld waarin op het einde meer dan 200 logo’s verschenen van zijn bedrijven.

Zoals vele mooie verhalen, begon het allemaal met een vrouw. Een reisje naar de British Virgin Islands, alwaar zijn geliefde op hem zat te wachten, werd vertraagd door een vlucht uit Puerto Rico die niet kon doorgaan. Hij charterde zijn eerste vlucht door met een plakkaat ‘Virgin Airlines’ rond te lopen door de luchthaven en mensen te verzamelen om een vlucht te delen. De luchtdoop van Virgin Airlines was een succes. Gedreven door avontuur verkent hij vandaag verschillende terreinen van gezondheidszorg tot entertainment en ruimtevaart. Hij vertrekt steeds vanuit een onbehagen dat hij voelt bij een bepaalde dienst of product. Dat zet hij om in een persoonlijke uitdaging om het beter te maken. Persoonlijk vond ik zijn zin voor avontuur een eerder magere basis voor ondernemerschap.

Het is duidelijk, en dat geeft hij ook toe, dat zijn visie wordt ingevuld en waargemaakt door een team van erg competente mensen. Werknemers met betere skills dan jezelf aannemen is zijn motto. Feesten en van het (werk-)leven genieten maakt dat je werknemers ook gemotiveerd blijven. Bransons skills liggen vooral op het vlak van people management. Een levensgenietende luisteraar. Hij neemt het woord ‘beautiful’ zoveel mogelijk in de mond en omringt zich graag met schoonheid. Zijn sterkte ligt in zijn voorkomen als “boy next door”, maar dan 1 die op een goudmijn aan goede ideeën en opportuniteiten woont. Hij verdedigt zijn kapitalisme door  in te zetten op sociale projecten zoals “the elders” van Virgin Unite en hij beklemtoont duurzaamheid door onderzoek naar ecologische brandstof voor Virgin Galactic. Een dubbeltje dat bij Branson naar de goede kant valt.

Tijdens zijn presence passeerden enkele jonge ondernemers de revue. Davy Kestens, een 23 jarige die met zijn bedrijf Twitspark in Silicon Valley is gevestigd, stelde kritische vragen over zijn motivatie voor ondernemerschap. Als college drop-out pleit hij dan ook voor leningen voor jonge start-ups die gelijkgesteld worden met studiebeurzen.  Arnoud Raskin (Mobile School en streetwize) maakte indruk op Branson met zijn onderwijsvoorzieningen in ontwikkelingslanden. Hij loste bij Branson dat niet alleen geld, maar ook generositeit een belangrijke motivator vormt voor ondernemerschap.

Op vragen als hoe hij innovatie managed binnen Virgin bleef Branson eerder vaag. Hij had een flight to catch en wij hadden toch een kleine portie knowledge to digest. Mijn sceptische houding tegenover het feit hoe hij vanuit een megalomane positie zijn eerder ethische doelen probeert te verenigen blijft overeind. Zijn sympathieke voorkomen ook.

Veerle Verbakel

Nemen de e-shops het in de toekomst over? Gaan mensen niet meer fysiek naar de winkel, maar kopen ze alles online? Of primeert het tastbare; kwaliteit kunnen voelen? Op het retaildetailcongres kreeg ik al een paar antwoorden. 

De eerste uiteenzetting, door Nicholas David van de universiteit van Londen, was algemeen en handelde over het gedrag van mensen op het internet. Enkele belangrijke weetjes uit de presentatie neem ik zeker mee in toekomstige ontwerpen voor websites en e-mailings. Wat me vooral bijgebleven is, is hoe vlug de consument 'verveeld' raakt op het net. Alle informatie moet direct beschikbaar zijn, na 1 of 2 clicks. En het liefst ook kort en bondig mogelijk; artikels die men langer dan 4 minuten moet lezen, worden overgeslagen. Alles moet op een presenteerblaadje aangeboden worden. De googlegeneratie (16-24 jaar) is hier zowaar nog excentrieker. De kwaliteit van de informatie is niet eens meer belangrijk, de snelheid waarmee deze verkregen wordt primeert.

De boeiende uiteenzetting van Erwin Van Osta, CEO van Hubo, demonstreerde hun ondernomen stappen om de online klant te verwennen. Maar het digitale zal zeker niet de bovenhand nemen. Het is eerder een aanvulling op hun winkels, een extra service level. Zo hebben ze onder andere een forum op hun website, waar klussers van over heel het land hun mening en tips kunnen geven over producten, handig voor de consument. Dit heeft eveneens als gevolg dat Hubo, door de grote content op zijn site, op nr 1 staat in de ranking bij Google. Handig voor Hubo.

De presentatie van Frank De Moor, CEO Macintosh Retail Group, was een vrijwel een letterlijke herhaling. Dit gaf mooi aan dat hun visie over het onderwerp gelijk is: we moeten het de consument zo gemakkelijk mogelijk maken en het digitale kanaal kan hier goed bij helpen. Winkels zullen blijven bestaan, maar aangevuld worden met digitale toepassingen, om een nog groter aanbod en nog meer informatie over de producten aan te bieden. 

Voor ik aan de 4 minuten kom, en jullie allemaal wegklikken nog dit:
Ik denk dat ik dit besluit evengoed kan toepassen op mijn niet-retailklanten. Papieren communicatie blijft vaak het belangrijkste, maar moet zeker aangevuld worden met allerhande digitale kanalen, om de eindklant het zo gemakkelijk mogelijk te maken.

http://www.hubo-futurology.com/

Veerle Busschaert, grafisch vormgever Antenno

Een mediabanket, daar willen wij wel eens bij aanschuiven. Een culinaire hoogdag voor alles wat digitale marketing is…

Vol inspiratie kwamen we terug van de 22^ste editie van de Marketing Day op 22 maart georganiseerd door BPost en WDM. Op het menu stonden verschillende crèmes van sprekers.  Stuk voor stuk overtuigden ze de bezoekers en ons van het belang van digitale en direct marketing. Julien Blanchez (Google) beet de spits af met een uiteenzetting waarom digitale marketing nog lang niet dood is.  Toppers op het menu waren voor ons Andy Owen die het had over geslaagde direct mail campagnes die de bovenhand nemen op de overvloed aan e-mail campagnes die we dagelijks in de bus nemen. Direct mail is veel meer dan enkel een mooie boodschap. De details op de enveloppe, papiersoort, printeffecten maken het plaatje compleet. Een finesse die je bij digitale mailings niet kan meegeven. Onze eigen ervaring heeft ons geleerd dat het toch vooral de kracht van een idee is dat het verschil maakt.  Als de insteek van een dm campagne een bottom-up relevantie creëert, is de impact dermate groter dan bij een ‘wij hebben de grootste’-boodschap.  

In de namiddag kregen we een lekkere brok ‘mobile data driven marketing’ voorgeschoteld door Jo Caudron (Dear Media) en Hendrik Dacquin (Media Innovatie Centrum). Zij deden uit de doeken hoe we van ons huis, tuin en keuken pods en pads een geïntegreerd geheel kunnen maken met andere activiteiten zoals TV kijken. Denk aan een Ronde Van Vlaanderen waarbij je de koers live kunt volgen via een google maps app op je iPad. Dit bevordert natuurlijk het live bekijken van programma’s. Conversaties worden gestart via apps en hashtags waardoor je als gebruiker of kijker je vereenzelvigt met een grote groep gelijkgestemden. De markt neemt deel aan conversaties, eerder dat dan communicatie te pushen. Televisie kijken krijgt een nieuwe dimensie als deel van de virtuele leefwereld van de toeschouwers. Parallele interactie wordt hierdoor mogelijk gemaakt. Deze middelen doen de voordelen van uitgesteld kijken teniet. Nieuwswaarde blijft gewaardeerd. Ideale food for thought voor marketeers.

Ook geen gebrek aan animerende gadgets overigens op de Marketing Day. Leuke clickeys waarmee je on the spot je contactgegevens kon uitwisselen met de andere aanwezigen en waarmee je info uit de tentoonstellingen digitaal kon registreren.

Een mediabanket dat naar meer smaakt!

Veerle Verbakel

Sinds midden februari ligt De Conversation Company in de rekken. Steven Van Belleghem, managing partner bij InSites Consulting, maakte met De Conversation Manager uit 2010 een van de best verkochte en meest gewaardeerde marketingboeken van de voorbije tien jaar in ons land. De Conversation Company gaat een stap verder dan zijn voorganger en laat de pure social mediahype achter zich om een/het kernelement van management en ondernemerschap uit te diepen: klantgerichtheid.

Met De Conversation Manager is Steven Van Belleghem als een ware rockstar op tournee getrokken. Niet dat hij die gepland had, maar sinds de verschijning van zijn eerste boek bleven de aanvragen voor lezingen en brainstormsessies binnenstromen. Het was zijn tocht langs bedrijven gekoppeld aan onderzoek en interviews die hem duidelijk maakte dat het ene bedrijf al wat beter met conversatiemanagement overweg kon dan het andere. Het bewoog hem tot een tweede boek dat bedrijven uitlegt hoe ze kunnen uitgroeien tot een zeer klantgericht bedrijf. Noch het doel, noch de ingrediënten die Van Belleghem aanhaalt zijn nieuwe koek. Het is geen geheim dat social media de nood aan een open, klantgerichte bedrijfscultuur heeft aangescherpt. Het is evenmin een geheim dat je moet bouwen aan positieve word-of-mouth en ook de tools die hij aanhaalt zijn bekend: customer experience, conversatie, content en collaboratie. Het verfrissende en vernieuwende is echter dat hij als een van de eerste auteurs al deze elementen in een traject giet dat bedrijven kunnen afleggen om hun klantgerichtheid te verbeteren. Kunnen of moeten afleggen, want de lectuur van het boek en een kijk op het Belgische bedrijvenlandschap leren dat er vandaag nog geen echte conversation companies bestaan. Enkele ondernemingen vullen een paar elementen sterk in, maar niemand heeft het traject van Van Belleghem nu al klaar. Met de relevantie van het boek zit dus meer dan snor. Steven Van Belleghem overstijgt de theorie en heeft een gids gemaakt waar bedrijven echt iets aan hebben, zowel de beursgenoteerde ondernemingen als de kleine KMO met tien werknemers.

Daarnaast bevestigt de auteur al het goede van zijn eerste boek. Hij pakt opnieuw uit met originele voorbeelden en schrijft die neer in een verfrissende en toegankelijke stijl. Dat kan evident lijken, maar wie de bijna 250 pagina’s achter de kiezen heeft, weet dat dit boek een complex staal van marktevoluties, management- en marketinginzichten combineert. De verleiding om je als auteur te pletter te theoretiseren is dan groot. In plaats daarvan krijgt de lezer een kant-en-klaar menu geserveerd dat hem na een vertederend nawoord zin geeft om het 'thuis' zonder dralen ook eens te proberen.

Wouter Temmerman

Toen het CIM onlangs de verkoopcijfers van de kranten publiceerde, steeg meer dan één hoera-kreet op over de prestaties van de vaderlandse kranten. De verkoopcijfers stijgen en dat is tegen de mondiale trend in. We mogen met enige reden fier zijn op die prestatie, maar het rechtvaardigt in geen geval de conclusie dat “De Belgische krantenmarkt onwaarschijnlijk goed stand houdt”. Tijd voor drie belangrijke nuances.

Nuance 1: Vlaanderen is Wallonië niet

Om te spreken van een Belgische markt die goed presteert, zijn stijgende verkoopcijfers in beide landsdelen nodig. Dat was in 2011 allerminst het geval. De Nederlandstalige kranten komen uit op een stijging met 0,5% met positieve uitschieters bij De Tijd (+3,9%) en De Standaard (+3,5%), maar ook negatieve cijfers bij De Morgen (-2,3%) en Gazet van Antwerpen (-3%). Die laatste daling is kleiner dan de algemene daling bij de Franstalig kranten. Die bedraagt 3,5% en enkel L’Echo doet beter dan een jaar eerder. Dieprode verkoopcijfers zijn er voor La Dernière Heure (-6%), Sud Presse (-5,3%) en La Libre (-3,7%). Van een nationaal sterk presterende markt is dus absoluut geen sprake en zelfs in Vlaanderen moeten we voorzichtig zijn met het veralgemenen van het goede nieuws. Vooral de goede prestaties van de twee grootste kranten (Het Laatste Nieuws stijgt met een half procent, Het Nieuwsblad met anderhalf procent) trekken het gemiddelde omhoog.

Nuance: 2: Losse verkoop, abonnementen en Bpost

Een tweede interessante les die de CIM-cijfers ons leren, gaat over de verhouding tussen de verkoop in de winkels en die via abonnementen. In Wallonië vertonen beide een dalende tendens, maar in Vlaanderen is er meer aan de hand. Achter het algemeen stabiele cijfer schuilt een stijging van de abonnementen die een daling van de losse verkoop compenseert. Bij Apache.be becijferde Tom Cochez in zijn dossier 'De Krantenzeepbel' dat de losse verkoop de voorbije vier jaren terugviel met 18%, maar dat deze daling niet opvalt omdat de abonnementen een even sterke toename kenden. Vanuit business standpunt is dat een fraaie prestatie van de uitgevers, maar toch is er een probleem voor de komende jaren gerezen. Abonnementen worden immers in belangrijke mate verdeeld via Bpost, dat van de overheid een jaarlijkse subsidie krijgt om de kranten voor 7u30 te bussen. Eind januari veroordeelde de Europese Commissie Bpost tot het terugbetalen van 417 miljoen euro aan subsidies. Die boete slaat onder andere op de steun voor het posten van de kranten. Met die steun kon Bpost de uitgevers voordelig bedienen en door dat prijsvoordeel konden uitgevers de abonnementen goedkoop aan de man brengen. De Europese Commissie heeft nog niet aangegeven hoe het de toekomstige staatssteun aan Bpost ziet. De kans dat het voor de uitgevers duurder wordt om abonnementen te werven, is echter niet ondenkbaar. Een van de cruciale mechanismes van de ‘onwaarschijnlijk goed standhoudende markt’ komt daarmee op de helling te staan.

Nuance 3: Goed presteren is meer dan goed verkopen

Tot slot kunnen we niet ontkennen dat de verkoop maar één van de inkomstenstromen van kranten vertegenwoordigt. De tweede belangrijke stroom zijn de advertenties en ook daar kunnen we met enkele recente cijfers de goede marktsituatie betwijfelen. Begin februari maakte Mediaxim bekend in welke media adverteerders in 2011 het meeste geld hebben geïnvesteerd. Daaruit blijkt dat de verschuiving van pers naar audiovisuele media aanhoudt. Televisie trok 2,7% meer budgetten naar zich toe, radio zelfs meer dan 11%. Kranten verloren dan weer 0,9% en tijdschriften zelfs 7,7%. Achter het gemiddelde verlies van 0,9% schuilen ongetwijfeld ook kranten die goed presteren, maar de algemene marktevolutie geeft te denken. Bovendien zijn beide inkomstenstromen aan elkaar gerelateerd. Als de stabiele verkoopcijfers wegvallen, zakken ook de bereikcijfers (het totale aantal lezers). Die bereikcijfers zijn de basis voor de advertentietarieven. Een dalend bereik staat dus voor een dalende prijs en voor dalende reclame-inkomsten. Ook dat evenwicht is vandaag veel brozer dan de hoera-berichten over de krantenverkoop laten uitschijnen.

Wouter Temmerman

Via deze blogpost geef ik graag wat meer achtergrond over onze actie “Doe de Kerstgroet” en onze steun aan de fondsenwerving ten voordele van "Een hart voor ALS".

In najaar van 2008 ontmoette ik Alain Verspecht voor de eerste keer. Als mede-zaakvoerder van The Concept Group had hij ons gecontacteerd voor een kennismakingsgesprek. Ik bespaar u de details van het merkvraagstuk waar zijn bedrijf mee worstelde, maar vanaf die eerste ontmoeting was er die spreekwoordelijke klik. Zijn gevoel voor humor en relativeringsvermogen zorgden voor een ontspannen sfeer, ondanks het feit dat het een prospectiegesprek was. Op het einde van het gesprek nam Alain afscheid en hij gaf me daarbij op een heel rare manier een hand. Ik dacht toen dat hij een blessure had aan zijn pols. Later zou ik vernemen dat er meer aan de hand was.

Vlak voor Kerst van datzelfde jaar trok ik naar Restaurant Den en heuvel in Kasterlee om onze visie met bijhorend samenwerkingsvoorstel te presenteren aan het volledige management van The Concept Group. Een restaurant kiezen als vergaderlocatie past volledig bij de levensfilosofie van Alain, en met uitbreiding bij die van de zakenpartners van Alain. Ik herinner me die dag nog zeer levendig omdat we op diezelfde dag een teamevent hadden met Antenno. Een uur na het paintballen met de collega’s stond ik te presenteren voor de dames en heren van The Concept Group.

Begin 2009 gingen we effectief van start met de herpositionering van de merkportfolio van The Concept Group. Op het resultaat maar voornamelijk op het proces ben ik nog altijd heel trots. Het was een mooi voorbeeld van ‘chemistry’ tussen ondernemers. Tijdens dit traject leerde ik Alain als ondernemer en als mens beter kennen. Mijn eerste indrukken over hem werden meer dan bevestigd: een ontzettend warme en joviale man. Hij vertelde me toen ook openlijk over zijn ziekte ALS die in 2006 bij hem werd vastgesteld. Ondanks de lichamelijke beperkingen was er tijdens meetings altijd wel een kwinkslag en vooral een heel groot positivisme om toekomstgericht te denken.

Ondertussen is Alain door zijn ziekte gestopt met werken. Ik blijf zijn wel en wee actief volgen via zijn blog. Het is heel mooi om daar te lezen hoe hij energie haalt uit de kleine dingen des levens. Het stemt me regelmatig tot nadenken over wat echt belangrijk is in het leven. Toen ik op zijn blog las dat hij gestart was met de campagne “Een hart voor ALS” heb ik dan ook geen seconde getwijfeld om Alain hierin te steunen.

Om de steun concreet te maken hebben we beslist onze kerstactie “Doe de Kerstgroet” daarvoor in te zetten. Bedoeling is dat je van jezelf een foto maakt in “kerstgroet-houding” en die foto deelt op onze Facebook pagina. Voor de eerste 1000 foto's op deze pagina stort Antenno 2 euro per foto aan “Een hart voor ALS”.

Deze actie sluit mooi aan bij onze bedrijfsfilosofie dat marketing en communicatie iets moeten geven. In dit geval is dat een warme groet aan de medemens en een kleine financiële bijdrage aan een goed doel. In onze adviesrol als bureau zijn we actieve pleitbezorgers van Shared Value, het creëren van economische en maatschappelijke waarde. Het feit dat deze actie uit de buik van Antenno is ontstaan geeft me als zaakvoerder een heel fier gevoel. Prachtig om te zien dat ons Antenno verhaal rond intrapreneurship en entrepreneurship op deze manier waarde creëert. Dikke merci aan alle Antenno’s en in het bijzonder aan Thomas voor dit prachtige idee.
Dat verdient een heel warme kerstgroet!

Stefan


Gepost door Stefan Coucheir

Iedereen weet het intussen: u bent niet meer. Althans het magazine dat uw naam draagt, is niet meer, uzelf zouden we dat niet toewensen. Je hebt al ellende genoeg momenteel. Na 40 edities verkoop je nog steeds meer dan 40.000 exemplaren – ik wil elke nieuwkomer uitdagen hetzelfde te doen – en toch moet je de boeken dichtvouwen. Dat is zuur nieuws. Niet alleen voor jou, maar ook voor de magazinemarkt in zijn geheel.

Want beste Goedele, laat me je troosten nu de storm wat gaan liggen is: het is niet jouw fout. Ok, je hebt een dure smaak en dus was Goedele een duur blad om te produceren. Maar het is behoorlijk verontrustend dat een duur gemaakt en goed verkocht blad toch niet kan overleven op de Vlaamse reclamemarkt. Thomas Siffer, de man met wie je een oorlogje uitvocht en die vandaag bij Sanoma Media de creatieve sidekick is van uitgeefdirecteur Christine Festjens, haalde aan dat je veel adverteerders wegjoeg met al die vagina’s in het debuutnummer. Ongetwijfeld waar, eventjes toch. Elke adverteerder die de magazinemarkt volgt, had immers snel moeten begrijpen waar jij en je blad voor stonden. Niet dus. Wat ons brengt bij de vaststelling dat jij het ultieme bewijs levert van wat regies, reclamebureaus en mediabureaus me al jaren in het oor fluisteren: de adverteerdersmarkt is oerconservatief.

Jouw directrice Christine Festjens verwoordde het zo: “We merken dat het moeilijk is om als maandblad een rendabel business model uit te bouwen. Je bent afhankelijk van de lezers- en adverteerdersmarkt en die laatste reageert conservatief en kiest steevast voor de klassieke bladen. (…). Misschien is Vlaanderen te klein voor dit soort bladen.” Die laatste zin zal zich niet ver van de waarheid situeren, Goedele. Vlaanderen is weer eens te klein voor jou. Toch de Vlaamse adverteerders die, zonder te veralgemenen, te hypegedreven zijn. Even meegaan op golven van nieuwe media kan zeker, maar a fond is hun gedrag moeilijk te veranderen. Dat ligt dus niet aan jou, maar ook niet aan die marketers, laat ook dat duidelijk zijn. De adverteerders voor wie een full colour A4 in Goedele budgettair was weggelegd, zijn in veel gevallen grote boten met veel merken die regelmatig, zeer regelmatig, nieuwe advertentieverantwoordelijken krijgen. Die spelen op safe, halen hun targets en stomen door naar een nieuwe hogere managementfunctie of naar een nieuw merk. Even experimenteren is in dat scenario geen optie. Dat is nefast voor al de vernieuwers in de media, die het moeten doen met de kleinere, meer wendbare maar budgettair lichtere schepen. Vraag het maar aan jouw rots in de branding Danny Ilegems, hij weet na Mao en Deng waarover ik het heb.

Ik herinner me nog de persconferentie waarop nieuwbakken CEO Aimé Van Hecke je glorieus van de trappen in Sanoma City liet afdalen, gevolgd door de presentatie van grootse multimediale plannen. Het is even anders gelopen, maar bekijk het van de positieve kant: je bent opnieuw een vrije vrouw en we weten allemaal dat jou dat ligt. En nog: het magazine heeft jouw media-imago goed gedaan. Reken maar dat het zal aansluiten op de plannen die borrelen bij de nieuwe eigenaars van enkele recent overgenomen tv-zenders in Vlaanderen. Het ga je (daar of elders) goed, Goedele.

Tot ziens en groeten aan Danny.

Wouter Temmerman

We zijn omvergeblazen door rasechte performers, sprekers en facilitators op het Creativity World Forum (16 en 17 november 2011). Het gebeurt niet elke dag dat je kleppers als Jimmy Wales (Wikipedia), Oliver Stone (regisseur van oa Natural Born Killers), Malcolm Gladwell (het brein achter The Tipping Point) en Garr Reynolds (auteur van The Naked Presenter) op één podium kan aanschouwen. Een niet te missen verslag: 

Stefan Coucheir:

Het Creativity World Forum heeft nogmaals bewezen dat het een hoogmis is rond creativiteit. De kracht van het CWF ligt voor mij in de hoeveelheid en complexiteit van indrukken waaraan je wordt blootgesteld, zonder dat iets geponeerd wordt als absolute waarheid. Dat ongrijpbare, dat loslaten, is een reflectiemoment dat heel dicht komt bij de essentie van creativiteit.

Heel concreet zijn er twee sprekers die er voor mij uitsprongen. Het verhaal van Scott Belsky over "Making ideas happen" reikte een verhelderend kader aan over de kern van een creatief proces met al zijn randvoorwaarden. Garr Reynolds zal ons binnen Antenno nog eens fundamenteel doen nadenken over hoe we onze adviezen nog krachtiger kunnen rapporteren en presenteren.

Tijdens dit CWF heb ik trouwens ook twee mooie formuleringen gehoord over het feit dat mijn douchemoment 's ochtends vaak heel inspiratievol is. Belsky noemde het 'a window of non-stimulation'. Oliver Stone sprak over 'alone time'.

Mariska Brosens:

Execution

5 pijlers volgens Scott Belsky die executie in de weg staan: “energy & excitement level vs time of execution”, “the gravitational force of operation”, “a lack of feeling organised”, “lack of accountability”, “disorganised and isolated networks".

Methodes om dit te managen: “create time without stimuli”, “spend time on order and organisation”, “manage projects with a bias to action (by measuring values of meetings in action steps)”, “prioritise projects & progress visually”, “keep the immunse system of the organisation high by doers, but create moments of low immune system for dreamers”.

Nog enkele interessante quotes:

• No entrepreneurship and innovation without failing
• Fail faster: if everything is under control, you are not going fast enough
• Young entrepreneurs who fail are still winners
• We need a flip in our educational system by not punishing failure
• Ask: "So what?" instead of "What?". Ask: "Yes and..." instead of "Yes but..."
• According to scientific research, individuals create better ideas than in group and chaotic people are not more creative

Dimitri De Lauw:

Typisch aan dit soort congressen is dat er zeer goede keynotes (Scott Belsky, Garr Reynolds, Bart Becks,...) zijn maar spijtig genoeg ook enkele verschrikkelijk slechte. Ik was er de tweede dag en had het geluk om wel wat spreektalent te aanschouwen.

Een quote die in mijn favoriete quotes lijstje komt te staan is: “It’s only in still water that we can see our reflection”. Een thema dat door verschillende mensen is aangehaald: ontloop soms de veelheid aan stimuli waar we tegenwoordig mee geconfronteerd worden om eens na te denken wat we juist willen bereiken, om creatieve ideeën vorm te geven, etc. Zoek tijd om te de-connecteren. Ook een dada van Oliver Stone blijkbaar.

Een paar praktische PowerPoint en Keynote tips die we allemaal wel kennen maar toch nog te vaak vergeten toe te passen passeerden de revu. Maak je presentatie eerst op post-its, creëer focuspunten op je slides, steek elementen als ‘change’ en ‘conflict’ in het verhaal dat je wilt brengen, leg uit wat data betekenen en zet ze in een context.

Als bureau dat ondernemerschap hoog in het vaandel draagt , kijken we ook wel uit naar de plannen van Bart Becks met het angel.me project: het uitrollen van het sonic angel business model naar startups.

Hella Rogiers:

Wat doet een Creativity World Forum met een mens? Het zet hem met beide voeten op de grond. Er is geen toverformule om tot creatie en innovatie te komen… (surprise surprise). Creatie en innovatie komen voort uit simpele dingen. En omdat alle goede dingen uit drie bestaan, hier drie lessen van het CWF.

• Creatief en innovatief zijn, is trial and error (and error and error)
• Creatie en innovatie borrelen op als je tijd maakt in je agenda en ruimte in je hoofd
• Creatie en innovatie zijn niet het resultaat van een goddelijke ingeving bij een individu. Het is het resultaat van het oppikken van de kennis en innovatie die rond je gebeurt en die verder in en met je omgeving toetsen en verfijnen.

And I said to myself, what a wonderful world…

Annick Grieten:

De tweets op het CWF liepen over van onze nieuwe creatieve mantra. Het is niet meer ‘ik wil de grootste hebben’ en ‘als ik maar eerst ben’, maar alles staat in het teken van mislukkingen. Wie geen fouten maakt kan er niet uit leren en een beetje knokken maakt je tot wat je bent. Jimmy Wales zorgde als eerste spreker van de dag al voor een ontspannen sfeertje met een opsomming van zijn gefaalde projecten en de andere sprekers surften verder op deze golf. Peter Hinssen nam ons mee op tocht vol nostalgie met als bestemming het ‘AHHA moment’. Maar de opvallendste stem van dag 1 was toch Malcolm Gladwell, die benadrukte waarom we ons niét schuldig moeten voelen als we iemands idee stelen, want niet nummer 1, niet nummer 2, maar nummer 3 zijn is dé sleutel tot succes. Dus, blijven herhalen: falen en ergens anders de mosterd gaan halen!

Scott Dirkx:

Wat een geweldige start donderdag. Net te laat voor de introductie, maar vanaf minuut één geboeid luisteren naar Scott Belsky.

Enkele praktische tips. "Idle time" (ik ga de files nog leren appreciëren) en "Execution week". Enkele nieuwe bookmarks: behance.com, the99percent.com.

Pattie Maes stelde de concepten "shiftables", "bulb-computer", "touch to cloud"  voor: interessante uitwerkingen maar niet nieuw voor mij.

Hannah McBain was voor mij persoonlijk minder. Bij BBC zien ze "Idle time" oa als tuinhuis op kantoor ... Hey, ook Antenno heeft er hier ééntje staan!?

Jamie Anderson: enkele fascinerende inzichten in de machine achter Lady Gaga.

Boeiende 7 minute speakers: Mario Fleurinck (addictlab.be) & Bart Becks (angel.me). Crowdsourcing: I'm a believer!

Simon Timmermans:

“The Flip” van Peter Hinssen was voor mij de meest overtuigende presentatie van dag 1 op het CWF.

Volgens hem zitten we op een middelpunt, de laatste jaren is de digitale wereld de nieuwe standaard geworden is en hij definieert meteen enkele regels:

Zero tolerance: digitale technologie mag niet falen. Good enough technology: de meest gebruikte technologie is niet altijd de beste technologie 

In “the new normal” verwacht men dat een magazine op een scherm gelezen wordt en dat een film uit de cloud gedownload wordt. Deze omschakeling noemt hij “the flip”.

Het is niet essentieel om te bepalen wanneer the flip juist gebeurt, maar wel om te detecteren wat die omschakeling is in jouw domein. Door te ontdekken wat “the new normal” gaat worden in jouw sector, bereid je je voor op de toekomst.

Meer informatie over Peter Hinssen en zijn boek “The new Normal” vind je op http://www.peterhinssen.com/

Nathalie Swannet:

CWF is ideeën en inspiratie opdoen, leren over ‘denken, durven, maar vooral over doen; kritisch kijken naar je eigen werk, uitproberen, falen en opnieuw beginnen. Maar niet alleen de sprekers zorgden voor nieuwe impulsen, de hele branding van CWF was de moeite om mee te maken. CWF stond in het teken van creativiteit en dit kan je ruiken, voelen en zien. Van de verpakking van het eten ‘can you feed my mind?’ tot het kunstwerk van ‘Peter De Cupere’ ‘scratch and sniff’, een kunstwerk dat naar aardbeiden ruikte als je eraan krabde. CWF was doen, ervaren en ontdekken dat een mooi verhaal pas rond is als de communicatie, vormgeving en branding hand in hand gaan.

Veerle Verbakel:

Copy, paste en tweak. Verder bouwen op goede ideeën stond centraal op CWF. In het digitale tijdperk worden we blootgesteld aan heel veel impulsen. Technologische evoluties zoals de sixth sense van de onderzoeksgroep van Pattie Maes aan MIT, een toestel dat je rond je nek draagt en dat systematisch informatie uit je directe omgeving aanvult door het projecteren van digitale relevante input, versterken de veelheid aan inspiratie die we van dag tot dag ervaren. De kunst is om af en toe afstand te nemen en je idle time door te brengen in totale afzondering van deze impulsen. Op die manier kan je jouw goede ideeën beter vorm geven, dixit Scott Belsky. Maar voor het indrukwekkende spreektalent van Malcolm Gladwell (the tipping point) en Garr Reynolds (the naked presenter) zet ik mijn non-stimulation time graag even stop. 

Stefan Tilburgs:

Durven laten falen om te innoveren. Creativiteit is niet genoeg en brainstormen moet kunnen zonder digitale impulsen. Dit zijn voor mij de 3 zaken die ik meeneem:

• Durven falen: Bedrijven moeten meer ruimte inlassen om nieuwe medewerkers af en toe te kunnen laten falen. De oude beloningssystemen zorgen vaak dat mensen geen kansen krijgen om te falen. Hoe beloon je mensen?  Via goals of milestones. Als je die bereikt hebt wordt je beloond en als je faalt wordt je gestraft. Dus eigenlijk zeggen bedrijven tegen hun medewerkers “You better innovate, but don’t you dare to innovate (or fail)”. Nieuwe studies tonen aan dat mensen moeten proberen, falen, proberen en opnieuw falen om te kunnen verbeteren. Dit is de enige manier om te kunnen innoveren. (Scott Belsky)
• Creativiteit is niet genoeg: Scott Belsky en Professor Jamie Anderson waren het er allebei over eens dat creativiteit alleen niet genoeg is. Creativiteit x organisatie = impact
• Brainstormen zonder digitale impulsen. Bouw voor jezelf genoeg ruimte in zonder stimulaties. (Scott Belsky)

Beleef hier het Creativity World Forum in beeld.

Bekijk ook onze rekruteringsactie op CWF.

Foto's door Thomas Bonte (1) en Hans Stockmans (2,3 en 4)

En het thema is….playground.

Het laatste weekend van oktober werd Hangar 26 in Antwerpen gedurende 48 uur het speelterrein voor volwassen ideeën rond speeltuinen/-tuigen. Antenno, partner van de Antwerp Sustainability Jam, stuurde zijn speelvogels uit. Ik mocht een weekend lang op missie om de wereld te redden. Een dosis goede, duurzame ideeën en een portie fun later kijk ik terug op een wereldverbeterende tweedaagse.

De Antwerp Sustainability Jam maakt deel uit van de Global Sustainability Jam waarbij er een globale kruisbestuiving van goede ideeën rond een gekozen thema plaatsvindt. Fundamentele ideeën waarop verder gebouwd wordt.

Output: een concept, business model, presentatie en een plan om je idee te launchen binnen een tijdspanne van 8 weken. Beschikbare resources: een wereldwijd netwerk van 800 deelnemers aan de Global Sustainability Jam, een triplet connectie met deelnemers in Kansas en Maastricht, inspirerende presentaties van duurzaamheidsexperts uit marketing, vastgoed en communicatie hoek en de goede zorgen van de angels van Kite Consultants.

De context werd geschetst door Kite Consultants. Vier multidisciplinaire teams gingen aan de slag om te brainstormen rond duurzame speeltuinen. Toekomstperspectieven voor sport en spel, de Sint die eco kado’s uitdeelt, openbaar vervoer als urban jungle, ons monetair systeem in spelvorm, kinetische energie opwekken met schommels,… De inspiratie ontstond uit een samenwerking van verschillende disciplines: service designers, product ontwikkelaars, duurzaamheidsexperts, ambtenaren, artiesten, communicatie adviseurs, studenten en beleidsmakers.

De wereld verbeteren is een spel

 Ons team vertrok vanuit de filosofische vraag ‘What if you could play with time?’ en eindigde met een concept voor het invullen van idle time. ANY ID? – Take (y)our time is een modulaire en tijdelijke installatie waarin duurzame bedrijven zich kunnen profileren op plaatsen waar er veel wachttijd (bushaltes, stations,…) en dus tijd om interactie te creëren is. Eén van de andere Antwerpse realisaties was Kinetic Carnival / Watts Play  : een groots opgezet spel waarbij je een duidelijk beeld krijgt van welk energieniveau je genereert bij actieve bezigheden. Je wordt beloond en je werkt aan een duurzame en gezonde levensstijl.

A sustainable future only works when people want to live in it

Duurzame ideeën moeten ook vermarkt worden. Marketing is de motor van onze consumptiemaatschappij, maar kan ook een middel zijn om als bedrijf het goede voorbeeld te geven en te inspireren. Belangrijk hierbij is dat je bedrijfscultuur en de spreekwoordelijke beeldentaal die je hanteert naar de buitenwereld toe op één duurzame lijn liggen. Je bedrijfsprocessen moeten afgestemd zijn op je duurzame imago en vice versa.  Sensing, shaping, showing, supervising, storytelling, spreading: bij elk van deze branding fases houd je de belangrijkste S van allemaal in je achterhoofd: Sustainability.

Enkele tips om jouw duurzame idee vorm te geven:

Kies duurzame partners en leveranciers

Wees transparent

No greenwashing!

Denk op lange termijn

Werk samen aan een goed doel

Duurzaamheid als bedrijfscultuur

De Antwerp Sustainability Jam kwam tot stand met:

Kite Consultants - Antenno - Flanders DC - Stad Antwerpen - Blue Gate - Artesis - Innovatiecentrum - Stuurboord - Conceptboard - 3M

Noteer 24 tot 26 februari 2012 in je agenda voor de Global Service Jam.

Gepost door Veerle Verbakel