De curve van Votron

Midden juni startte Fortis internationaal met de campagne '"Here today. Where tomorrow?". De campagne loopt in meer dan 50 landen. De eenvoud van de curve maakt dit tot een sterk herkenbaar verhaal. Het moment van de communicatie kan in het huidige beursklimaat daarentegen als ongelukkig bestempeld worden. Zeker als je bovenstaande advertentie bekijkt die afsluit met "Begin je alvast zorgen te maken.". Noem het maar stakeholderscommunicatie.

De drang naar nieuw

Slimme marketeers kennen al langer de kracht van het woord "nieuw" in communicatie-uitingen. Uit onderzoek van enkele neurowetenschappers blijkt nu dat de verleiding om voor iets nieuw te kiezen biologisch verklaard kan worden.

In het vakblad Neuron beschreven wetenschappers een experiment waarbij proefpersonen in eerste fase vertrouwd gemaakt werden met verschillende beelden. In een tweede fase werd aan ieder beeld een bepaalde kans op beloning gekoppeld. Na een tijd konden de proefpersonen perfect inschatten hoe groot de kans was op een beloning, nadat ze een selectie van beelden gemaakt hadden. In een laatste fase van het experiment werden de proefpersonen bij de keuze van de beelden ook geconfronteerd met nieuwe beelden waarvan ze de kans op een beloning niet kenden. De onderzoekers stelden vast dat proefpersonen de neiging hadden om vaker voor deze nieuwe beelden te kiezen, hoewel de keuze voor de reeds bekende beelden een veiligere keuze zou geweest zijn.
De wetenschappers stelden bovendien vast dat bij de keuze van iets nieuw, een bepaald deel van de hersenen
geactiveerd werd. Dit deel van de hersenen zorgt er ook mede voor dat personen verslaafd geraken aan drugs. Hierdoor suggereren de wetenschappers dat een "avontuurlijke spirit" en "nieuwe dingen uitproberen" onze verre voorouders hielpen om te overleven.
Dr Wittmann waarschuwt nog terecht voor de praktijk van marketeers die voordeel halen door "oude producten in een nieuw kleedje te steken". 
Bron

Een potje Heinz Mayo

Geniale spot van Heinz, maar blijkbaar niet door iedereen gesmaakt. In elk geval redelijk dapper voor een Amerikaans bedrijf.

Het belang van een idee

Dit weekend verscheen in De Morgen een artikel over de redenen achter het succes van Belgische bureaus op het reclamefestival in Cannes. Een aantal quotes van vooraanstaande reclamemakers uit het artikel om aan te geven waar het om draait in sterke communicatie.

"Het medium staat niet langer centraal, maar wel het idee. De vraag is hoe je dat idee zo handig mogelijk bij de mensen krijgt, maakt niet uit of dat in een krant, op tv, of in de straat is... Alle grote merken zijn op zoek naar echte ideeën. Niet naar een idee voor een tv-spot of een krantenadvertentie, maar naar een idee voor hun merk zelf." (Guillaume Van der Stighelen)

"Omdat we een klein land zijn, zijn de budgetten kleiner. Daarom moeten onze ideeën grootser zijn. En gelukkig hebben we in België steeds meer klanten die slim genoeg zijn om te geloven in de kracht van een goed idee." (Katrien Bottez)

"Vroeger dacht Procter & Gamble: 'Als we ons idee herhalen, herhalen en herhalen, dan geloven de mensen dat op de duur vanzelf, of dat idee nu goed dan wel onnozel is.' Nu weten ze dat ze voor spitse ideeën moeten kiezen. Ze hebben geen andere keuze." (Gerard Govaerts)

Voilà, Alles start met een idee!

Bron: De Morgen, "De mensen zijn vrolijker in een land waar de reclame hoogstaand is", 21 juni 2008

Oranje reclame

Merk zoekt merk

Merken scheppen een band. Dat moet het uitgangspunt geweest zijn van de oprichters van de datingsite BrandDating. BrandDating probeert mensen te matchen op basis van hun merkvoorkeur. Bij BrandDating stel je jezelf voor aan de hand van merken. Merken zeggen volgens de site meer dan clichés zoals 'spontaan' en 'sportief'.

Je kan op de site zowel "loved brands" als "hated brands" opgeven. Daarnaast kan je ook aangeven welke merken volgens jou thuishoren in de categorie "samen doen".

Een aantal toppers:

• Vrouw houdt van Absolut Vodka, en gaat samen voor Becel
• Vrouw houdt van Marlies Dekkers, niet van Hans Anders, en ziet samen wel iets in Delta Lloyd
• Man gaat samen voor Camping Rotterdam en Lego

Waag je kans, brand lovers!

Mainstream exclusiviteit

Dit weekend verscheen in De Standaard het artikel "Iedereen Gucci' over het boek "Deluxe. How luxury Lost Its Luster" van de Amerikaanse modejournaliste Dana Thomas. Het boek schetst het afglijden van merken zoals Gucci, Prada, Vuitton en Armani van luxeartikel naar massaproduct voor de mondiale middenklasse.

In de term luxe-industrie schuilt al een contractie. De kern van een luxemerk is exclusiviteit. Je kan je de vraag stellen hoe exclusief een merk nog is als je overal ter wereld hetzelfde product kan kopen. Als een consument vandaag in een provinciestad een Vuitton-winkel kan binnenstappen om daar dezelfde tas te kopen als de vrouw voor haar en achter haar, dan is er in wezen geen verschil meer met het kopen van dezelfde jeans in H&M als de vrouw voor en na jou. De enige variabele voor luxe is dan een hoge prijs, maar van authenticiteit of originaliteit blijft er weinig over.

Is de dualiteit tussen luxe en massaproduct op termijn houdbaar voor deze merken? Mensen kopen dat soort merken om zich te onderscheiden, om zich een bepaalde status aan te meten. Indien de democratisering van deze merken leidt tot een banalisering ervan, staat het elitekarakter op de helling.

Volgens Thomas betalen consumenten niet meer voor ambacht en materialen, maar voor gigantische investeringen in marketing. Productie is bandwerk geworden, vaak uitgevoerd in lageloonlanden. De winstmarges lopen volgens haar op tot veertien keer de productiekosten. "De luxegoederenindustrie is de enige waarin luxemarges mogelijk zijn", concludeert de eigenaar van LVMH (Louis Vuitton Moët Hennessy).

Gratis en verniet

Winkelen is de afgelopen maanden flink duurder geworden. De stijgende voedingsprijzen wegen steeds zwaarder op het budget van de consument. Als gevolg daarvan gaan mensen een prijsbewuster shopgedrag vertonen. Het succes van de discounters is daar niet vreemd aan.

Daarnaast duiken er iniatieven op die consumenten de weg wijzen naar kortingen of gratis producten.
Zo geeft Verniet.be een actueel overzicht van producten die gratis kunnen aangevraagd op het internet. De site Allesisgratis.net is een gelijkaardig opzet voor België en Nederland.

Een extreme uitwas van dit fenomeen is de 'bonnenman' Norbert Verswijver. De 'Robinhood van de (non)-food' pluist de kleine lettertje in promotiefolders uit op zoek naar buitenkansen. De man komt bijna wekelijks in het nieuws met zijn acties. In onderstaand fragment ziet u hem in actie.

Het beste van het web

Afgelopen week zijn in New York voor de twaalfde keer de Webby Awards uitgereikt. Dit initiatief bekroont in meer dan honderd categorieën de beste websites ter wereld. De volledige lijst van winnaars en genomineerden kan je hier raadplegen.

Een aantal sites zijn meer dan het aanklikken waard:

• Checkland Kindleysides (winnaar categorie Best Visual Design)
• MOMA (winnaar categorie Art)
• UPM (winnaar categorie Corporate Communication)
• Passive-Aggressive Notes (winnaar categorie Weird)
• Careerbuilder.com (winnaar categorie E-mail Marketing)
• One Minute Live Analysis (winnaar Rich Media Advertising:B2B)
• Try drugs (winnaar Rich Media Advertising: Non-profit)
• Hema (winnaar categorie Viral Marketing)

Onder de winnaars was ook een Belgisch bureau terug te vinden. Het interactieve agentschap Emakina viel in de prijzen met de I Need To Go campagne voor ING.

Betutteleconomie

Bedrijven moeten dringend ophouden met het zoeken naar "young potentials" of "jonge en dynamische mensen". Dit is alvast de boodschap die het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding via een persbericht de wereld instuurt.

Het Centrum voerde een heuse studie uit op basis van een screening van 3.400 personeelsadvertenties in diverse kranten en websites. Volgens het Centrum kwamen in 247 advertenties rechtstreekse of onrechtstreekse verwijzingen naar leeftijd voor. Hierdoor zou bij oudere werkzoekenden het gevoel opgewekt worden dat ze niet welkom zijn. Een bloemlezing uit de verwijzingen die door het Centrum werden vastgesteld:

• young, dynamic and flexible
• starters
• je bent pas afgestudeerd
• je hebt eventueel een eerste werkervaring
• wij zijn een jong, ambitieus en modern overheidsbedrijf
• jong en creatief van geest
• je hebt 2 tot 5 jaar relevante werkervaring
• gebruik van foto's met jongeren

Met dit soort studies kan men zich toch de vraag stellen waar we met ons beleid naar toe willen. Moet niet elke vacature worden toegejuicht als een opportuniteit? Is het niet bemoedigend dat pas afgestudeerden kansen krijgen? Is een jonge en ambitieuze bedrijfscultuur niet uitnodigend? Is het niet enkel en alleen aan bedrijven om deze keuzes te maken?

Laat het duidelijk zijn dat dit geen pleidooi is voor discriminatie, maar de grenzen van de betutteling zijn volgens mij echt wel bereikt.