Voor het eerst valt me de eer en het genoegen te beurt een product in mijn bezit te hebben dat door de fabrikant ervan wordt teruggeroepen. Onze teerbeminde Senseo, goed voor één welgemikt bakje troost per dag, maakt deel uit van de 475.000 stuks die voor reparatie vatbaar zijn. Niet dat de kans op ontploffing hoog is: Philips heeft het over een kans van 3 op 1 miljoen dat er een ontploffing plaatsvindt door de combinatie van extreme kalkafzetting en een haperend veiligheidsventiel. Peanuts dus, maar het is begrijpbaar dat ze elk risico willen uitsluiten en wat proactiviteit heeft nog geen enkel merkimago kwaad gedaan.

Desalniettemin hangt aan de hele operatie een prijskaartje van om en bij 30 miljoen euro en dat is niet niks voor een veiligheids- annex imago-operatie. Om even de orde van grootte te verduidelijken: 30 miljoen euro is het bedrag dat een fmcg-reus als Coca-Cola elk jaar in ons land in reclame investeert. Het hoeft dus niet te verbazen dat Philips uit de hele registratieprocedure een pak info kan, mag en wil halen. Een heel pak Senseo-gebruikers zullen – als de website niet overbelast raakt zoals op dag 1 – hun persoonlijke gegevens meegeven. Die mag Philips natuurlijk niet zomaar gebruiken voor marketingdoeleinden als promo’s of e-mailing, maar het loutere bezit ervan levert wel een zeer fraai portret op van de Senseo-fans. Tegelijk kan je niet om de vaststelling heen dat de Senseo in België bij bijna 1 op 2 gezinnen in de keuken staat. Gezinnen die niet elk jaar een nieuw apparaat kopen, wat dus laat vermoeden dat de verkoop prikkelen met de dag moeilijker wordt. Wie op dit moment de aanschaf van een nieuw toestel overweegt, zal echter minder geneigd zijn om het oude nog op te sturen. Het vervolg laat zich raden en het wordt uitkijken naar de verkoopcijfers voor het eerste half jaar van 2009...

Gepost door Wouter Temmerman

Het zat er al een tijdje aan te komen en sinds vorige week is het nieuws definitief: Carrefour verwijst het merk GB naar de prullenmand. Vorig jaar verdween al de rode bol, het typische merksymbool van GB, uit het straatbeeld toen eigenaar Carrefour zijn winkelnetwerk grondig stroomlijnde en drie types enseignes overhield. Het merk GB overleefde die ingreep nog, maar kreeg toen al het gezelschap van het ankerlogo van Carrefour. Vanaf eind deze maand volgt de logische stap waarbij het tweeletterwoord helemaal van de tabellen verdwijnt. De nieuwe naam van de warenhuizen die nu nog het GB-merk dragen, wordt Carrefour Market. De winkels zullen zich positioneren tussen de hypermarkten van de groep (Carrefour Hyper) en de buurtwinkels (Carrefour Express).

Met GB verdwijnt een oeroud Belgisch merk waarvan de wortels teruggaan tot de 19^de eeuw. Op de Antwerpse Groenplaats opende in 1885 de Grand Bazar d’Anvers, waar de Antwerpenaren een uitgebreid gamma onder één dak konden vinden. Het was een symbool van ‘de vooruitgang’, maar de winkel raakte in het begin van de 20^ste in het slop tijdens de Grote Depressie. De Grand Bazar zou echter herleven in de jaren ’60 door in te spelen op de Amerikaanse trend naar zelfbediening. Grand Bazar kreeg het gezelschap van Supermarkten GB (later Super GB) en Superbazar (later Maxi-GB). Het aantal winkelpunten steeg gestaag en in 1974 fuseerden de GB-winkels met de Inno-BM-groep tot GB-Inno-BM (later GIB). Inno-BM had een al even rijke geschiedenis, want BM staat voor ‘Bon Marché’ uit ‘Au Bon Marché’, zowat het oerwarenhuis dat in Brussel de deuren opende vijftien jaar voor het Koninkrijk België ontstond. GIB groeide de decennia erna door tot grootste privé-werkgever van het land, maar de ster was tanend. De concurrentie van hard discounters als Aldi werd onderschat.

Carrefour kocht de kroonjuwelen van de groep, Super GB en Maxi GB, in 2000 en de distributieholding GIB werd in 2002 opgeheven. Het is twijfelachtig of Carrefour met de nieuwste ingreep, duidelijk bedoeld om de sterkte van het Franse merk te stimuleren, het tij zal kunnen keren. Een van de fundamentele oorzaken van de huidige negatieve spiraal is de stijgende behoefte aan convenience en het daarmee samenhangende succes van buurtwinkels. Net daar had het merk GB van goudwaarde kunnen zijn. Had kunnen zijn. Nu rest GB enkel een plek in de vitrine met nostalgische merken. In tijden dat elke hippe wielerliefhebber rondfietst in een Molteni-shirt en Quick-Step speciale retrotruitjes liet ontwikkelen voor de Ronde Van Vlaanderen, wacht GB ongetwijfeld enkel daar nog een mooie toekomst. Nog een decennium en dan wordt GB die nostalgische wielersponsor die Johan Museeuw begeleidde bij twee van zijn drie overwinningen in Vlaanderens Mooiste.

Gepost door Wouter Temmerman

Studio 100 heerst zwaar tegenwoordig. Het bedrijf uit Schelle was de voorbije twee weken nauwelijks weg te branden uit de media- en andere actualiteit en telkens bleek daarbij hoe clever de heren Verhulst en Bourlon hun geesteskind op de Belgische en wereldkaart blijven zetten.

Voorbeeld één: Kathleen gaat solo en herleidt K3 de facto tot K2. Bovendien kondigt ‘de blonde van K3’  ook aan dat ze een solo-carrière ambieert en daarvoor zal samenwerken met Niels William, de man die K3 ooit bedacht en later verkocht aan Studio 100. De imagoschade die dit nieuws had kunnen meebrengen, was zeer reëel: K3 zonder Kathleen is immers geen K3 meer, zo zou de perceptie willen. Die perceptie zal wel even de bovenhand halen, maar dankzij de manier waarop de nieuwe K wordt gekozen - via een ‘wie wordt’-reeks op VTM - moet de aanpassing vlot kunnen verlopen. Netjes opgelost, Studio 100 moet overigens geweten hebben dat dit ooit ging gebeuren.

Voorbeeld twee brengt ons nog dichter bij de business-impact van het productiehuis. Deze week ging ik aan de slag met cijfers over de prestaties van de grote ijsmerken in ons land. Interessant, want 2008 had een pokkezomer in zijn rangen en dat wreekt zich op de ijsverkoop. Niet zo voor merk nummer 1 op de vaderlandse markt: Ijsboerke. Dat zag zijn verkoop en marktaandeel stijgen en noemde als belangrijkste trekker voor die evolutie zijn Studio 100-producten. Met het Mega Mindy-ijsje op kop. Deze zomer heeft Ijsboerke in totaal zes Studio 100-ijsjes in zijn gamma. Zelfs als het regent, kan het trotse Belgische merk tegen een stootje.

Voorbeeld drie is nog meer big business: de MIP tv-beurs in Cannes. Vergeleken bij het reclamefestival aldaar is de tv-hoogmis veel meer een beurs dan een award show: centraal staat het kopen en verkopen van formats. Midden in de crisis doet een Belgisch bedrijf het daar reuze: jawel, Studio 100. Brecht Decaestecker van De Morgen deed vrijdag paginabreed het verhaal van Maja (de Bij, weet u wel) 2.0 en Kerwhiz, de populaire kinderkwis op de BBC. Inderdaad, ook de BBC heeft intussen de kunde van Studio 100 ontdekt en werkte al eerder samen rond Big & Small. Studio 100 verzorgt zich op het thuisfront, heeft bakken succesvolle line extensions en staat op de rand van de mondiale doorbraak, zo lijkt het. En zeggen dat het allemaal begon toen de openbare omroep ergens vroeg in de jaren ’90 besliste om naast Gert Verhulst een harige bol hond met de hand van Danny ‘Kameleon’ Verbiest erin de programma’s te laten aankondigen. Wie het kleine niet eert…

Gepost door Wouter Temmerman