Hoeveel goesting hebben B2B bedrijven in het laatste nieuwe ‘groene’ sausje? En slagen ze er in om dit op overtuigende manier over hun producten en diensten te gieten? Of is het toch meer dan dat…

Dit waren de uitgangspunten van het 13de B2B Sales & Marketing congres ‘Hungry for green’, georganiseerd door Stichting Marketing. Verschillende bedrijven en so-called experten kwamen aan het woord. De switch in portfolio van Arjowiggins was ‘groene woede’ op een wel heel ingrijpend niveau. Zij sloegen sinds kort de weg in richting een 100% gerecycleerde productportfolio.  Ook CG Powersystems, het voormalige Pauwels Trafo, toonde met hun verhaal van de SLIM, een transformator zo klein dat hij door het deurtje van een windmolen past, een schoolvoorbeeld van vergroening. Een heel ander verhaal was dat van Staples. Dit bedrijf, actief in de logistiek van kantoormaterieel – niet onmiddellijk een product met een groene bijklank, zette toch een erg overtuigend betoog neer. Wegens de iets minder evidente aanpak van hun portfolio, werd bij hen de ecologische (en tegelijkertijd economische) waste in hun core processen grondig onder handen genomen. 

Iets meer scepsis werd toch opgewekt door de aanwezige Big Three: Belgacom, bpost en Electrabel verklaarden ook hun groene duit in het zakje te doen. Met het imago dat zij sinds oudsher meeslepen mag het echter niet verbazen dat zij het iets moeilijker hadden de gemiddelde congres-ganger te overtuigen.

Meeste indruk werd zonder twijfel nagelaten door Van Gansenwinkel. De manier waarop zij de waardeketen van hun producten en diensten dag in dag uit durven in vraag stellen en hoe ze trachten – en er zowaar ook in slagen- deze circulair te maken werkte enorm inspirerend. 

Ook al probeert elk bedrijf te vergroenen op zijn manier en volgens zijn eigen mogelijkheden en beperkingen, toch hadden alle stories een duidelijke gemeenschappelijke grondslag. Overtuigend groen kan je enkel zijn vanuit het oogpunt van shared value. Meerwaarde creëren is de blijde boodschap, maar dan wel zowel voor de maatschappij als voor de economie. Op non-profit organisaties alleen kan onze paarse wereld nu eenmaal nog steeds niet draaien…

Gepost door Jona Mukabalisa

De commissie media van het Vlaams Parlement is de voorbije weken al enkele malen het toneel geweest van opmerkelijke gesprekken. Eerst was er Wouter Vandenhaute die er op geheel eigen wijze zijn relatie met de openbare omroep verder kwam afbranden. Daarna was er de UBA (Unie van Belgische Adverteerders) die zowaar kwam pleiten voor reclame op de VRT. Heiligschennis! De redenering van de adverteerders: de VRT is vandaag dermate sterk waardoor we onze doelgroepen onvoldoende kunnen bereiken met de tv-reclame op de commerciële zenders. Dat klinkt een tik provocerend, maar ik leerde deze week dat het ook een realiteit is. Tijdens een interview voor Media Marketing gaf de reclameverantwoordelijke van BinckBank (u weet wel, van de radiospots tegen ‘de grootbanken’) mij te kennen dat ze voor radio kiezen omdat ze op tv hun kerndoelgroep niet kunnen bereiken. Die zit immers op Canvas en daar is geen reclame mogelijk.

Eigenlijk zegt de UBA: ofwel een grote sterke VRT met reclame, ofwel een kleine zonder. Maar in elk geval geen grote zonder reclame. Bij de VMMa vonden ze dat niet echt leuk, maar eigenlijk gaan zowel VMMa als UBA uit van hetzelfde doel: de VRT verkleinen om meer reclamecenten in de private markt te kunnen binnenhalen/uitgeven. Zelf heb ik altijd geloofd dat ook een sterke VRT zonder reclame een haalbare kaart is, zelfs als dat de reclamemarkt niet ten goede komt. Een voorwaarde voor zo’n VRT is echter de uitbouw van de banden met zijn voorkeurspartners op de privé-markt. Lees: productiehuis Woestijnvis en bij uitbreiding uitgevers als Corelio en/of Sanoma. Het lijkt er echter sterk op dat met name de tandem Woestijnvis/Corelio andere plannen heeft via een directe overname van SBS of een indirecte samenwerking met de winnaar van het biedproces. Als het geld van RTL Group het haalt, is het niet ondenkbaar dat de Luxemburgers op zoek gaan naar lokale knowhow om die te vinden bij Woestijnvis. Ondanks wat de VRT beweert, zal een VRT zonder Woestijnvis een veel zwakkere VRT zijn. Eentje waar volgens de adverteerders geen reclame meer hoeft, maar een waar ook minder kijkers zullen vertoeven. Of die elders hun gading zullen vinden, zal afhangen van hoe het SBS-verhaal afloopt. Hetzelfde geldt bijgevolg ook voor de adverteerders. Koppel dat aan de UBA-uitspraak en dan kunnen we onze vertaling van adverteerders-statement nog een stuk vrijer maken: wij willen met onze centen rond de Woestijnvis-kijkcijferkanonnen (op VT4 of op VRT, maakt niet uit). Daarom wordt dit voorjaar en de verkoop van SBS een scharniermoment voor zowel de openbare omroep als voor de reclamemarkt.

Gepost door Wouter Temmerman