Via deze blogpost geef ik graag wat meer achtergrond over onze actie “Doe de Kerstgroet” en onze steun aan de fondsenwerving ten voordele van "Een hart voor ALS".

In najaar van 2008 ontmoette ik Alain Verspecht voor de eerste keer. Als mede-zaakvoerder van The Concept Group had hij ons gecontacteerd voor een kennismakingsgesprek. Ik bespaar u de details van het merkvraagstuk waar zijn bedrijf mee worstelde, maar vanaf die eerste ontmoeting was er die spreekwoordelijke klik. Zijn gevoel voor humor en relativeringsvermogen zorgden voor een ontspannen sfeer, ondanks het feit dat het een prospectiegesprek was. Op het einde van het gesprek nam Alain afscheid en hij gaf me daarbij op een heel rare manier een hand. Ik dacht toen dat hij een blessure had aan zijn pols. Later zou ik vernemen dat er meer aan de hand was.

Vlak voor Kerst van datzelfde jaar trok ik naar Restaurant Den en heuvel in Kasterlee om onze visie met bijhorend samenwerkingsvoorstel te presenteren aan het volledige management van The Concept Group. Een restaurant kiezen als vergaderlocatie past volledig bij de levensfilosofie van Alain, en met uitbreiding bij die van de zakenpartners van Alain. Ik herinner me die dag nog zeer levendig omdat we op diezelfde dag een teamevent hadden met Antenno. Een uur na het paintballen met de collega’s stond ik te presenteren voor de dames en heren van The Concept Group.

Begin 2009 gingen we effectief van start met de herpositionering van de merkportfolio van The Concept Group. Op het resultaat maar voornamelijk op het proces ben ik nog altijd heel trots. Het was een mooi voorbeeld van ‘chemistry’ tussen ondernemers. Tijdens dit traject leerde ik Alain als ondernemer en als mens beter kennen. Mijn eerste indrukken over hem werden meer dan bevestigd: een ontzettend warme en joviale man. Hij vertelde me toen ook openlijk over zijn ziekte ALS die in 2006 bij hem werd vastgesteld. Ondanks de lichamelijke beperkingen was er tijdens meetings altijd wel een kwinkslag en vooral een heel groot positivisme om toekomstgericht te denken.

Ondertussen is Alain door zijn ziekte gestopt met werken. Ik blijf zijn wel en wee actief volgen via zijn blog. Het is heel mooi om daar te lezen hoe hij energie haalt uit de kleine dingen des levens. Het stemt me regelmatig tot nadenken over wat echt belangrijk is in het leven. Toen ik op zijn blog las dat hij gestart was met de campagne “Een hart voor ALS” heb ik dan ook geen seconde getwijfeld om Alain hierin te steunen.

Om de steun concreet te maken hebben we beslist onze kerstactie “Doe de Kerstgroet” daarvoor in te zetten. Bedoeling is dat je van jezelf een foto maakt in “kerstgroet-houding” en die foto deelt op onze Facebook pagina. Voor de eerste 1000 foto's op deze pagina stort Antenno 2 euro per foto aan “Een hart voor ALS”.

Deze actie sluit mooi aan bij onze bedrijfsfilosofie dat marketing en communicatie iets moeten geven. In dit geval is dat een warme groet aan de medemens en een kleine financiële bijdrage aan een goed doel. In onze adviesrol als bureau zijn we actieve pleitbezorgers van Shared Value, het creëren van economische en maatschappelijke waarde. Het feit dat deze actie uit de buik van Antenno is ontstaan geeft me als zaakvoerder een heel fier gevoel. Prachtig om te zien dat ons Antenno verhaal rond intrapreneurship en entrepreneurship op deze manier waarde creëert. Dikke merci aan alle Antenno’s en in het bijzonder aan Thomas voor dit prachtige idee.
Dat verdient een heel warme kerstgroet!

Stefan


Gepost door Stefan Coucheir

Iedereen weet het intussen: u bent niet meer. Althans het magazine dat uw naam draagt, is niet meer, uzelf zouden we dat niet toewensen. Je hebt al ellende genoeg momenteel. Na 40 edities verkoop je nog steeds meer dan 40.000 exemplaren – ik wil elke nieuwkomer uitdagen hetzelfde te doen – en toch moet je de boeken dichtvouwen. Dat is zuur nieuws. Niet alleen voor jou, maar ook voor de magazinemarkt in zijn geheel.

Want beste Goedele, laat me je troosten nu de storm wat gaan liggen is: het is niet jouw fout. Ok, je hebt een dure smaak en dus was Goedele een duur blad om te produceren. Maar het is behoorlijk verontrustend dat een duur gemaakt en goed verkocht blad toch niet kan overleven op de Vlaamse reclamemarkt. Thomas Siffer, de man met wie je een oorlogje uitvocht en die vandaag bij Sanoma Media de creatieve sidekick is van uitgeefdirecteur Christine Festjens, haalde aan dat je veel adverteerders wegjoeg met al die vagina’s in het debuutnummer. Ongetwijfeld waar, eventjes toch. Elke adverteerder die de magazinemarkt volgt, had immers snel moeten begrijpen waar jij en je blad voor stonden. Niet dus. Wat ons brengt bij de vaststelling dat jij het ultieme bewijs levert van wat regies, reclamebureaus en mediabureaus me al jaren in het oor fluisteren: de adverteerdersmarkt is oerconservatief.

Jouw directrice Christine Festjens verwoordde het zo: “We merken dat het moeilijk is om als maandblad een rendabel business model uit te bouwen. Je bent afhankelijk van de lezers- en adverteerdersmarkt en die laatste reageert conservatief en kiest steevast voor de klassieke bladen. (…). Misschien is Vlaanderen te klein voor dit soort bladen.” Die laatste zin zal zich niet ver van de waarheid situeren, Goedele. Vlaanderen is weer eens te klein voor jou. Toch de Vlaamse adverteerders die, zonder te veralgemenen, te hypegedreven zijn. Even meegaan op golven van nieuwe media kan zeker, maar a fond is hun gedrag moeilijk te veranderen. Dat ligt dus niet aan jou, maar ook niet aan die marketers, laat ook dat duidelijk zijn. De adverteerders voor wie een full colour A4 in Goedele budgettair was weggelegd, zijn in veel gevallen grote boten met veel merken die regelmatig, zeer regelmatig, nieuwe advertentieverantwoordelijken krijgen. Die spelen op safe, halen hun targets en stomen door naar een nieuwe hogere managementfunctie of naar een nieuw merk. Even experimenteren is in dat scenario geen optie. Dat is nefast voor al de vernieuwers in de media, die het moeten doen met de kleinere, meer wendbare maar budgettair lichtere schepen. Vraag het maar aan jouw rots in de branding Danny Ilegems, hij weet na Mao en Deng waarover ik het heb.

Ik herinner me nog de persconferentie waarop nieuwbakken CEO Aimé Van Hecke je glorieus van de trappen in Sanoma City liet afdalen, gevolgd door de presentatie van grootse multimediale plannen. Het is even anders gelopen, maar bekijk het van de positieve kant: je bent opnieuw een vrije vrouw en we weten allemaal dat jou dat ligt. En nog: het magazine heeft jouw media-imago goed gedaan. Reken maar dat het zal aansluiten op de plannen die borrelen bij de nieuwe eigenaars van enkele recent overgenomen tv-zenders in Vlaanderen. Het ga je (daar of elders) goed, Goedele.

Tot ziens en groeten aan Danny.

Wouter Temmerman