Met de komst van Koen Wauters, Wout Bru en Patrick De Witte in de stal van Think Media Magazines is de ‘hoofdredacteur-ambassadeur’ aan een fikse opmars bezig. Nu moet het gezegd zijn dat een hoofdredacteur die in sterke mate dienst doet als uithangbord van een medium op zich geen nieuwigheid is. Yves Desmet was in de jaren ’90 ongetwijfeld de pionier als gezicht van De Morgen, Peter Vandermeersch deed hetzelfde voor De Standaard en nu ook voor NRC Handelsblad in Nederland. Omdat zoiets een positieve weerslag moet hebben of hebben gehad op de verkoop, op het imago of op beide deden de krantenredacties het trucje al dunnetjes over door verschillende gasthoofdredacteurs een dag met de krant aan de slag te laten gaan. Carl De Keyzer en Walter Van Beirendonck deden het voor De Standaard, Jeroen Meus nam onlangs DMuze van De Morgen onder handen en Tom Barman was in Nederland ook al een dag aan het roer bij De Volkskrant. De volgende stap in het inschakelen van een bekende kop om een krant of tijdschrift te maken en te verkopen was de start van de personality magazines. Met Goedele op kop, die naast haar met Danny Illegems (ex-Humo, -Mao, -Deng) een ervaren journalist als co-hoofdredacteur kreeg.

Dat Think Media Magazines het concept nu breed uitrolt, is met andere woorden geen echte verrassing. Met Jorn Van Besauw heeft het overigens een ervaren publishing director die de drie betrokken titels nauw in de gaten kan houden. Commercieel biedt het kansen op vlak van free publicity en, niet onbelangrijk, naar de advertentiemarkt helpt het om het profiel van een blad duidelijker af te lijnen. De vraag is echter welk risico Think Media neemt door met de drie BV’s in zee te gaan. Het antwoord varieert van titel tot titel. Voor Menzo schuilt het risico in de afwezige journalistieke ervaring van Koen Wauters. Zijn profiel past sterk op dat van de lezers, maar of hij een redactie kan leiden, is zeer de vraag. Of hij ze ook echt moet leiden, is evenzeer de vraag. Voor Culinaire Ambiance, nog maar net overgenomen van Concentra, geldt het journalistieke risico ook voor Wout Bru. Daarbovenop komt nog de concurrentie van een blad als Njam met Feeling, dat nu al de Njam-koks zoals Peter Goossens uitspeelt. Of nog een culinair blad met nog een chef als gezicht het verschil kan maken, is met andere woorden geen uitgemaakte zaak. Het risico voor P-magazine tot slot is van een nog andere aard: pdw heeft wel journalistieke ervaring, maar zijn profiel is anders dan dat van de klassieke P-lezer. Linkser, scherper ook en vooral: De Witte liet al weten dat P verder moet dan de badpakken. Afwachten dus of de mayonaise pakt. Het Think-experiment wordt in elk geval boeiend, zoveel is duidelijk.

Van het drietal lijkt echter enkel Patrick De Witte een ‘echte’ hoofdredacteur te worden die door zijn naamsbekendheid ook wel de nodige free publicity zal opleveren. Dat de andere twee kunnen evolueren, bewijst Goedele vandaag. Na het debacle bij Sanoma kreeg ze aanbiedingen van vijf grote uitgevers. Ze ging in zee met Cascade (Eos, Primo) voor de productie en met IP Press (de regie van bladen als Top Santé) voor de commercialisering. Twee om hun métier gerespecteerde partners die haar moeten toelaten om nu volledig zelf als hoofdredactrice te functioneren. Zonder Danny Illegems deze keer. Het plaatje lijkt alvast goed onderbouwd en dus mag Goedele aanspraak maken op de titel van ‘hoofdredacteur-ambassadeur’. Voor Koen Wauters en Wout Bru blijft dat nog even ‘ambassadeur-hoofdredacteur’.

Wouter Temmerman

The sky is the limit..

 ..maar niet voor Richard Branson. Onder het motto screw it, let’s do it werd hij gisteren door Flanders DC en Antwerp Diamond Center met veel allure voorgesteld aan een 1.200 aanwezigen in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Tijdens de intro kregen we een flashy presentatie voorgeschoteld waarin op het einde meer dan 200 logo’s verschenen van zijn bedrijven.

Zoals vele mooie verhalen, begon het allemaal met een vrouw. Een reisje naar de British Virgin Islands, alwaar zijn geliefde op hem zat te wachten, werd vertraagd door een vlucht uit Puerto Rico die niet kon doorgaan. Hij charterde zijn eerste vlucht door met een plakkaat ‘Virgin Airlines’ rond te lopen door de luchthaven en mensen te verzamelen om een vlucht te delen. De luchtdoop van Virgin Airlines was een succes. Gedreven door avontuur verkent hij vandaag verschillende terreinen van gezondheidszorg tot entertainment en ruimtevaart. Hij vertrekt steeds vanuit een onbehagen dat hij voelt bij een bepaalde dienst of product. Dat zet hij om in een persoonlijke uitdaging om het beter te maken. Persoonlijk vond ik zijn zin voor avontuur een eerder magere basis voor ondernemerschap.

Het is duidelijk, en dat geeft hij ook toe, dat zijn visie wordt ingevuld en waargemaakt door een team van erg competente mensen. Werknemers met betere skills dan jezelf aannemen is zijn motto. Feesten en van het (werk-)leven genieten maakt dat je werknemers ook gemotiveerd blijven. Bransons skills liggen vooral op het vlak van people management. Een levensgenietende luisteraar. Hij neemt het woord ‘beautiful’ zoveel mogelijk in de mond en omringt zich graag met schoonheid. Zijn sterkte ligt in zijn voorkomen als “boy next door”, maar dan 1 die op een goudmijn aan goede ideeën en opportuniteiten woont. Hij verdedigt zijn kapitalisme door  in te zetten op sociale projecten zoals “the elders” van Virgin Unite en hij beklemtoont duurzaamheid door onderzoek naar ecologische brandstof voor Virgin Galactic. Een dubbeltje dat bij Branson naar de goede kant valt.

Tijdens zijn presence passeerden enkele jonge ondernemers de revue. Davy Kestens, een 23 jarige die met zijn bedrijf Twitspark in Silicon Valley is gevestigd, stelde kritische vragen over zijn motivatie voor ondernemerschap. Als college drop-out pleit hij dan ook voor leningen voor jonge start-ups die gelijkgesteld worden met studiebeurzen.  Arnoud Raskin (Mobile School en streetwize) maakte indruk op Branson met zijn onderwijsvoorzieningen in ontwikkelingslanden. Hij loste bij Branson dat niet alleen geld, maar ook generositeit een belangrijke motivator vormt voor ondernemerschap.

Op vragen als hoe hij innovatie managed binnen Virgin bleef Branson eerder vaag. Hij had een flight to catch en wij hadden toch een kleine portie knowledge to digest. Mijn sceptische houding tegenover het feit hoe hij vanuit een megalomane positie zijn eerder ethische doelen probeert te verenigen blijft overeind. Zijn sympathieke voorkomen ook.

Veerle Verbakel

Nemen de e-shops het in de toekomst over? Gaan mensen niet meer fysiek naar de winkel, maar kopen ze alles online? Of primeert het tastbare; kwaliteit kunnen voelen? Op het retaildetailcongres kreeg ik al een paar antwoorden. 

De eerste uiteenzetting, door Nicholas David van de universiteit van Londen, was algemeen en handelde over het gedrag van mensen op het internet. Enkele belangrijke weetjes uit de presentatie neem ik zeker mee in toekomstige ontwerpen voor websites en e-mailings. Wat me vooral bijgebleven is, is hoe vlug de consument 'verveeld' raakt op het net. Alle informatie moet direct beschikbaar zijn, na 1 of 2 clicks. En het liefst ook kort en bondig mogelijk; artikels die men langer dan 4 minuten moet lezen, worden overgeslagen. Alles moet op een presenteerblaadje aangeboden worden. De googlegeneratie (16-24 jaar) is hier zowaar nog excentrieker. De kwaliteit van de informatie is niet eens meer belangrijk, de snelheid waarmee deze verkregen wordt primeert.

De boeiende uiteenzetting van Erwin Van Osta, CEO van Hubo, demonstreerde hun ondernomen stappen om de online klant te verwennen. Maar het digitale zal zeker niet de bovenhand nemen. Het is eerder een aanvulling op hun winkels, een extra service level. Zo hebben ze onder andere een forum op hun website, waar klussers van over heel het land hun mening en tips kunnen geven over producten, handig voor de consument. Dit heeft eveneens als gevolg dat Hubo, door de grote content op zijn site, op nr 1 staat in de ranking bij Google. Handig voor Hubo.

De presentatie van Frank De Moor, CEO Macintosh Retail Group, was een vrijwel een letterlijke herhaling. Dit gaf mooi aan dat hun visie over het onderwerp gelijk is: we moeten het de consument zo gemakkelijk mogelijk maken en het digitale kanaal kan hier goed bij helpen. Winkels zullen blijven bestaan, maar aangevuld worden met digitale toepassingen, om een nog groter aanbod en nog meer informatie over de producten aan te bieden. 

Voor ik aan de 4 minuten kom, en jullie allemaal wegklikken nog dit:
Ik denk dat ik dit besluit evengoed kan toepassen op mijn niet-retailklanten. Papieren communicatie blijft vaak het belangrijkste, maar moet zeker aangevuld worden met allerhande digitale kanalen, om de eindklant het zo gemakkelijk mogelijk te maken.

http://www.hubo-futurology.com/

Veerle Busschaert, grafisch vormgever Antenno