Pretpark voor merken

Studio 100 is een fenomeen. Als geen ander slaagt het bedrijf uit Schelle erin om de jeugdige doelgroep in te palmen met hun concepten. De succesformule van Studio 100 is gebouwd op de zeer sterke wisselwerking tussen hun verschillende productgroepen:

• Pretparken
• Licenties & merchandising
• Film & televisie
• Audio & Video
• Theater
• Uitgeverij

Ook in Plopsaland organiseren Verhulst & Co de kruisbestuiving wonderwel. Dat ondervond ik zelf recent toen we met onze kroost een bezoek brachten aan het pretpark. Zo was mijn zoon zeer te spreken over de 'meet & greet' met de 'echte' Kabouter Klus. Via couponing en routing vind je als ouder ook zonder problemen de weg naar de shop.

Alle merken voelen zich trouwens thuis in Plopsaland. Naast de merkenportefeuille van Studio 100 hebben ook tal van andere merken hun weg gevonden naar dit pretpark. Via subtiele en minder subtiele product placement in de kinderwereld worden allerhande merken voorgesteld aan de jongste consumenten. Hieronder een kleine bloemlezing.

Of toch liever met de bus? (2)

Donderdag werd de winnaar bekend gemaakt van de ontwerpwedstrijd, die De Lijn en Antenno opzetten ter ondersteuning van de campagne "Of toch liever met de bus?".

Uit de meer dan 120 inzendingen, werd uiteindelijk de winnaar gekozen. Die eer viel te beurt aan Klas 1AF van GITOK1 uit Kalmhout.

Meer info op de site van De Lijn.

Bekijk het verslag hierover op ATV.

kvraagetaan

Authentieke verhalen zijn een succesformule in marketing. Consumenten voelen zich aangesproken als een merk een "story" vertelt die aansluit bij hun leefwereld.
Dat dit gegeven ook geldt voor de muziekindustrie, bewijst de Antwerpse groep de Fixkes. Met hun liedje kvraagetaan keren ze terug naar de jeugdjaren van de generatie die nu jonge dertigers zijn.  Schitterend hoe een hele reeks herinneringen gebundeld zijn in die songtekst:

• Merlina met de parafix
• De Commodore
• De tetjes van Tatjana (wat doe je nou buurman!)
• Gene gsm, gene VTM
• ...

Pure nostalgie!

Het web voor jong en minder jong

In opvolging van Youtube heeft Ketnet voortaan ook zijn eigen filmpjes site. Het nieuwe communicatieplatform Toyinima maakt het voor kinderen mogelijk hun eigen fotofilmpjes te maken en die te delen met andere Ketnetters.

In de VS is er dan weer een zoekmachine gelanceerd die zich toespitst op content voor de 50-plussers. Cranky.com filtert sites op hun relevantie voor de baby boom generatie. In dit persbericht wordt geïllustreerd dat het zoekgedrag van deze doelgroep op het net zich in heel andere interessesferen situeert. In de hotlist van januari vind je geen Paris Hilton of Britney terug, maar wel onderwerpen rond bijvoorbeeld gezondheid en reizen.

Leesvoer voor medioren

Vandaag is Milo voorgesteld als nieuwste telg van Sanoma Magazines. Milo is een maandblad dat zich specifiek richt op de doelgroep 45+, ook medioren genoemd. Met de slogan "Midlife rocks" worden de actieve babyboomers warm gemaakt voor allerhande lifestyle informatie.
Sanoma vult hier duidelijk een behoefte in op de adverteerdersmarkt. Het schenkt adverteerders een alternatief voor Plus Magazine van concurrent Roularta. Enig verschil is dat Plus Magazine zijn doelgroep afbakent als 50+.

Ik hou van de radio

Gisteren is het doek gevallen over StubruTV, het TV-project van jongerenzender Studio Brussel. De afgelopen weken werd een intensieve lanceringscampagne gevoerd om StubruTV aan te kondigen. Zo werden een aantal BV's opgevoerd om het themakanaal te promoten. Op 7 mei om 21.45u (gisterenavond dus) was het zover. Tijdens een 5-minuten durend programma bleek dat StuBru toch absoluut geen kaas gegeten had van televisie maken. Boodschap van het verhaal, schoenmaker blijf bij je leest: StuBru is vooral goed in het maken van radio (voor jongeren).

Vandaag werd het project afgesloten met een fullpage advertentie in de belangrijkste dagbladen, waarin deze message werd herhaald.

Het hele StubruTV project is een imagocampagne, ontwikkeld door Duval-Guillaume Antwerpen.

Wat mij betreft een prachtige campagne om een jongerenmerk weg te zetten. Enige bedenking die ik bij dit soort campagnes heb, is of dat het allemaal niet wat te ver gezocht is voor het grote publiek. Een aantal Eén-kijkers zal gisteren in elk geval een beetje verbaasd hebben zitten kijken naar het hele gebeuren. Vraag is dan of het niet teveel een campagne is door en voor campagnemakers. Bij reclameprijzen zal StuBruTV het in elk geval goed doen.

Koning kijker

Vandaag in De Standaard: interview met Jan Segers, programmadirecteur van VTM en Kanaaltwee.

Een aantal highlights uit het artikel:

• De absolute kijkcijfers interesseren Segers minder. ,,De toptwintig van de kijkcijfers staat los van mijn doel als programmadirecteur. De adverteerders zijn ook niet geïnteresseerd in die cijfers, alleen de doelgroepcijfers tellen. Ik wil zoveel mogelijk mensen bereiken in de doelgroep 18 tot 54 jaar om die aan onze adverteerders aan te bieden.’’
• Segers betwijfelt ook of VTM met een imagoprobleem sukkelt.
• "We moeten de kijkers programma’s aanbieden die ze graag willen bekijken en daar moeten we nog aan werken."

Toch wel een aantal zeer markante statements van een programmadirecteur.

Ik blijf het zeer merkwaardig vinden dat media en adverteerders hun marketingaanpak stopt op het moment dat een consument ouder is dan 54. Als je de demografische cijfers en bestedingspatronen analyseert, kan je als bedrijf toch niet langer de doelgroep 55+ blijven negeren.
Ontkennen dat VTM een imagoprobleem heeft, kan je onder dezelfde struisvogelpolitiek classeren. Op het moment dat kijkers niet meer geïnteresseerd zijn in het merk Rob Vanoudenhoven omdat het gelinkt is aan het merk VTM,  heeft dat wel degelijk met imago te maken. Zondag haalde Robland nog amper 380.000 kijkers. Segers mag dan wel enkel geïnteresseerd zijn in doelgroeppercentages, maar absoluut bereik lijkt me voor adverteerders toch ook een vereiste. Daarbij komt nog dat er zeer zwaar geïnvesteerd is in de lancering van Robland, met alle gevolgen vandien voor de rentabiliteit.

Strijd om de baby

Dat kersverse ouders de doelgroep bij uitstek zijn voor marketingjongens, hebben we de afgelopen week mogen ervaren. De dagen na de geboorte kregen we zowel de Roze Doos als de Babyboom babycase; twee pakketten gevuld met coupons, staaltjes en folders van allerhande fabrikanten. Op zich geeft het de participerende fabrikanten waarschijnlijk een geruststellend gevoel dat ze zo efficiënt hun doelgroep kunnen benaderen. Dat deze aanpak ook effectief is, betwijfel ik echter. Zelden heb ik zo'n chaotisch pakketje cherry-picking gezien.

Langs de andere kant zijn er een aantal merken die zich ongelooflijk verankerd hebben in het ziekenhuis.  Ondanks de onafhankelijkheid van de medische instelling, wordt de baby verschoond op een kussen van Pampers en zijn er doorhangers beschikbaar van Nivea. Producten van beide fabrikanten worden ook gratis of tegen een kleine vergoeding aangeboden. Kwestie van programmering van de consideration set van de ouders kan dit tellen.

Halal Whopper

In Frankrijk is het allereerste islamitisch fastfoodrestaurant geopend onder de naam Beurger King. De formule: hamburgers met halal vlees, geslacht volgens moslimtraditie. Achter de kassa: meisjes met hoofddoek.

Vraag is of de mensen bij Burger King het hier bij gaan laten. De naam Beurger King is trouwens meer dan enkel een knipoog naar zijn Amerikaanse tegenhanger. Het woord beur zou in het Frans een ,,Noord-Afrikaan van de tweede generatie'' betekenen.

Deze op het eerste zicht clash der culturen krijgt in elk geval veel internationale media coverage. Op het net is het gegeven alvast een hot item. Zelfs de jongeren van het Front National hebben blijkbaar niets beter om over te bloggen.

Volgens de verschenen berichtgeving is het initiatief in elk geval een commercieel succes. Dergelijke iniatieven vanuit de allochtone gemeenschap zullen waarschijnlijk de volgende jaren meer en meer opgang maken. Grote uitdaging voor de traditioneel Westerse merken zal zijn om met gevatte etno-marketing strategieën voor de dag te komen. Het Nederlandse ANWB doet alvast verwoede pogingen.

Jong en gewild

Reclameregie RMB publiceerde recent de studie Time for Youth 2005. Via de studie wil RMB meer te weten komen over het voor media zeer gegeerde jongerenpubliek.

De studie beschrijft vrij uitvoerig de tijdsbesteding, bestedingspatronen en media likeability van de jeugdige populatie.

Daarnaast peilde het onderzoek ook naar de levensdromen van de jongeren. Op dat vlak blijkt de doelgroep toch eerder te kiezen voor huisje-tuintje-beestje dan voor avontuur en idealen. Een eigen bedrijf opstarten en inzet voor anderen vinden we dan ook onderaan het lijstje terug.

Het is in elk geval een leuke lokale aanvulling op de Europese studie waarover we vorige week blogden.

Youth watching

Interessant artikel gelezen op Frankwatching over de houding van jongeren ten aanzien van media. De blog beschrijft een kwalitatief onderzoek dat werd uitgevoerd in 10 Europese landen. De studie, genaamd Youth Builds Europe, is een initiatief van de European Youth Card Association (in België CJP).

Een aantal headlines uit het onderzoek:

• Jongeren gebruiken massamedia passief. ("als ik me verveel, kijk ik TV")
• Internet en vrienden zijn voor jongeren de twee belangrijkste informatiekanalen.
• Meisjes gebruiken internet vooral voor contacten met vriend(inn)en, ze zoeken emotionele informatie, fun of dingen voor school. Jongens gebruiken veel meer mogelijkheden: zij downloaden muziek en films,  gebruiken photoshop en houden van forum-sites.
• Jongeren worden meer dan ooit kritische consumenten door de overload aan informatie waaraan ze worden blootgesteld.

Generatie zonder Grenzen

Vanmiddag naar het VKW-congres De Grenzeloze Generatie geweest in Metropolis over "jongeren van vandaag in bedrijven van morgen". Het congres bracht een verrassende mix tussen toegepast onderzoek, ervaringen van jongeren en implicaties voor bedrijfsleiders. In wat volgt, enkele markante flarden uit het congres.

Thomas Baert, een Vlaamse ondernemer in China, lichtte in een videoboodschap de culturele verschillen in ondernemingszin toe aan de hand van de 3 D's: Europese Degelijkheid, Amerikaanse Droom en Chinese Durf. Daarnaast waarschuwde hij voor een bepaalde Europese arrogantie ten aanzien het Aziatisch ondernemerschap.

Mitchell Wade bracht een bloemlezing uit zijn boek Got Game, waarin met empirisch onderzoek wordt aangetoond hoe ervaring met computerspelletjes zijn invloed heeft op de ontwikkeling van bepaalde competenties. Zo bewijst Wade dat Gamers duidelijk betere leereffecten vertonen en creatiever omgaan met problem solving omwille van hun ervaring met het trial-and-error principe.

De Nederlandse professor Frans Meijers schetste een beeld van de verwachtingen van jongeren ten aanzien van tewerkstelling. Meijers wees op de dualiteit in de attitude van jongeren. Enerzijds streven ze naar een maximale zelfontplooiing en individualisering. Anderzijds leeft er bij deze groep een bepaalde onzekerheid over hun toekomst door de complexe maatschappelijke evoluties.

Het rondetafel gesprek tussen 4 ondernemende jongeren bracht relatief weinig soelaas. Enige conclusie voor mij was dat dé jongeren van bijna 30 duidelijk niet tot de zogenaamde "gamer"generatie behoren. De bijna 30-ers zijn weliswaar early adopters als het gaat over nieuwe media en technologieën, maar zijn er in tegenstelling tot de daaropvolgende generatie niet mee opgegroeid.

Het afsluitende debat bundelde de ervaringen van marketeers, ondernemers en HR-mensen. Vooral de uiteenzetting van Fons Van Dyck (Think/BBDO) over jongeren en merken is blijven hangen. Uit hun onderzoek blijkt dat de ster van de traditionele superbrands tanende is. Jongeren zijn vandaag de dag meer dan ooit op zoek naar een evenwicht tussen tangible benefits en de opbouw van een eigenheid via merken.

Algemene conclusie voor mij is nogmaals dat er geen zekerheden meer zijn in de huidige bedrijfsomgeving. Meer dan ooit zullen bedrijven elke dag opnieuw hun toegevoegde waarde moeten concretiseren. In een turbulente en ontzettend ongestructureerde omgevingswereld zal dit in elk geval meer creativiteit vragen dan voorheen het geval was. Jan De Schepper(Telindus) vat het in het congresboekje goed samen:"Intuïtief management wordt steeds belangrlijker".

Misschien toch één kritische kanttekening op dit verder zeer inspirerende congres; de jonge "grenzeloze" ondernemers waren duidelijk ondervertegenwoordigd onder de congresgangers. Hopelijk een signaal naar de talrijk aanwezige politieke beleidsmakers ...

Cool boomers

In Nederland en België heeft Signs of the Time dertig 50-plussers op pad gestuurd om vast leggen wat hun leeftijdgenoten cool vinden.

Met dit Cool Hunting initiatief is Signs of the Time niet aan zijn proefstuk toe. Eerder zette het een gelijkaardig initiatief op onder jongeren.

Signs of time beschrijft Cool Hunting als volgt: "Cool hunting is different from trendwatching. Trendwatchers discover and describe trends. If they are good they also analyse the trends and put them in a comprehensible social cultural frame of reference.

Cool hunters do the same. They also go with the flow of trends. But they participate far more deeply into it.
They really blend in.
They detect, investigate, describe and analyse:

cool places
cool people
cool products
cool brands
cool mentalities"

De 50+ Cool Hunt  geeft aan dat de baby boomer effectief kiest voor kwaliteit, maar zeker niet opteert voor decadentie of overconsumptie. De 50-plusser (voor zover die al bestaat) kiest voor diepgang en balans. De toegevoegde waarde moet tastbaar geconcretiseerd zijn in service of inhoud. De Cool Hunters proberen via fotografie zoveel mogelijk vast te leggen van de leefwereld. Bij de boomers bleek dit veel minder evident dan tijdens jongerenprojecten. De kritische reflectie van de doelgroep schermt al sneller met privacy argumenten.