Het belang van een idee

Dit weekend verscheen in De Morgen een artikel over de redenen achter het succes van Belgische bureaus op het reclamefestival in Cannes. Een aantal quotes van vooraanstaande reclamemakers uit het artikel om aan te geven waar het om draait in sterke communicatie.

"Het medium staat niet langer centraal, maar wel het idee. De vraag is hoe je dat idee zo handig mogelijk bij de mensen krijgt, maakt niet uit of dat in een krant, op tv, of in de straat is... Alle grote merken zijn op zoek naar echte ideeën. Niet naar een idee voor een tv-spot of een krantenadvertentie, maar naar een idee voor hun merk zelf." (Guillaume Van der Stighelen)

"Omdat we een klein land zijn, zijn de budgetten kleiner. Daarom moeten onze ideeën grootser zijn. En gelukkig hebben we in België steeds meer klanten die slim genoeg zijn om te geloven in de kracht van een goed idee." (Katrien Bottez)

"Vroeger dacht Procter & Gamble: 'Als we ons idee herhalen, herhalen en herhalen, dan geloven de mensen dat op de duur vanzelf, of dat idee nu goed dan wel onnozel is.' Nu weten ze dat ze voor spitse ideeën moeten kiezen. Ze hebben geen andere keuze." (Gerard Govaerts)

Voilà, Alles start met een idee!

Bron: De Morgen, "De mensen zijn vrolijker in een land waar de reclame hoogstaand is", 21 juni 2008

Merk zoekt merk

Merken scheppen een band. Dat moet het uitgangspunt geweest zijn van de oprichters van de datingsite BrandDating. BrandDating probeert mensen te matchen op basis van hun merkvoorkeur. Bij BrandDating stel je jezelf voor aan de hand van merken. Merken zeggen volgens de site meer dan clichés zoals 'spontaan' en 'sportief'.

Je kan op de site zowel "loved brands" als "hated brands" opgeven. Daarnaast kan je ook aangeven welke merken volgens jou thuishoren in de categorie "samen doen".

Een aantal toppers:

• Vrouw houdt van Absolut Vodka, en gaat samen voor Becel
• Vrouw houdt van Marlies Dekkers, niet van Hans Anders, en ziet samen wel iets in Delta Lloyd
• Man gaat samen voor Camping Rotterdam en Lego

Waag je kans, brand lovers!

Mainstream exclusiviteit

Dit weekend verscheen in De Standaard het artikel "Iedereen Gucci' over het boek "Deluxe. How luxury Lost Its Luster" van de Amerikaanse modejournaliste Dana Thomas. Het boek schetst het afglijden van merken zoals Gucci, Prada, Vuitton en Armani van luxeartikel naar massaproduct voor de mondiale middenklasse.

In de term luxe-industrie schuilt al een contractie. De kern van een luxemerk is exclusiviteit. Je kan je de vraag stellen hoe exclusief een merk nog is als je overal ter wereld hetzelfde product kan kopen. Als een consument vandaag in een provinciestad een Vuitton-winkel kan binnenstappen om daar dezelfde tas te kopen als de vrouw voor haar en achter haar, dan is er in wezen geen verschil meer met het kopen van dezelfde jeans in H&M als de vrouw voor en na jou. De enige variabele voor luxe is dan een hoge prijs, maar van authenticiteit of originaliteit blijft er weinig over.

Is de dualiteit tussen luxe en massaproduct op termijn houdbaar voor deze merken? Mensen kopen dat soort merken om zich te onderscheiden, om zich een bepaalde status aan te meten. Indien de democratisering van deze merken leidt tot een banalisering ervan, staat het elitekarakter op de helling.

Volgens Thomas betalen consumenten niet meer voor ambacht en materialen, maar voor gigantische investeringen in marketing. Productie is bandwerk geworden, vaak uitgevoerd in lageloonlanden. De winstmarges lopen volgens haar op tot veertien keer de productiekosten. "De luxegoederenindustrie is de enige waarin luxemarges mogelijk zijn", concludeert de eigenaar van LVMH (Louis Vuitton Moët Hennessy).

Pretpark voor merken

Studio 100 is een fenomeen. Als geen ander slaagt het bedrijf uit Schelle erin om de jeugdige doelgroep in te palmen met hun concepten. De succesformule van Studio 100 is gebouwd op de zeer sterke wisselwerking tussen hun verschillende productgroepen:

• Pretparken
• Licenties & merchandising
• Film & televisie
• Audio & Video
• Theater
• Uitgeverij

Ook in Plopsaland organiseren Verhulst & Co de kruisbestuiving wonderwel. Dat ondervond ik zelf recent toen we met onze kroost een bezoek brachten aan het pretpark. Zo was mijn zoon zeer te spreken over de 'meet & greet' met de 'echte' Kabouter Klus. Via couponing en routing vind je als ouder ook zonder problemen de weg naar de shop.

Alle merken voelen zich trouwens thuis in Plopsaland. Naast de merkenportefeuille van Studio 100 hebben ook tal van andere merken hun weg gevonden naar dit pretpark. Via subtiele en minder subtiele product placement in de kinderwereld worden allerhande merken voorgesteld aan de jongste consumenten. Hieronder een kleine bloemlezing.

Only in Belgium

Deze week is de campagne Only in Belgium voorgesteld. Na de periode van politieke instabiliteit, moet het merk België terug op de kaart gezet worden bij buitenlandse investeerders. De campagne verwijst met Belgische figuren als stripheld Lucky Luke, de surrealistische René Magritte en uitvinder van de saxofoon Adolphe Sax, naar de creativiteit van ons land.

De keuze voor het surrealisme past natuurlijk wel bij de politieke actualiteit. Je kan je wel de vraag stellen of het opportuun is om terug te grijpen naar het verleden om ons land te promoten. De opgevoerde personen zijn immers alle drie dood. Ook de timing lijkt me niet echt ideaal. Was het niet beter een iets stabieler moment af te wachten om de campagne op gang te trekken? Tenslotte is ook de discrepantie tussen de profilering en de realiteit in België zeer opvallend. Zo staat op de site invest.belgium.be het argument "Business friendly government administrations" bovenaan. Een land met drie gewesten en drie gemeenschappen zou beter moeten weten. De baseline Only in Belgium leent zich alvast wel voor amusante parodieën.

Het Merk Mens

In het februarinummer van Smart Business Strategies wordt stilgestaan bij een aantal trends in branding, met speciale aandacht voor de IT-sector.

In het artikel geef ik een aantal kritische kanttekeningen omtrent de branding benadering van bepaalde IT-bedrijven. Persoonlijk vind ik dat in deze sector toch heel vaak aan een soort navelstaarderij gedaan wordt. We hebben recent bij een klant de proef op de som genomen door een aantal websites binnen de IT-sector te screenen. Conclusie was dat je als potentiële klant het bos door de bomen niet ziet in de gebruikte terminologie. Daarnaast stelden we vast dat de branding elementen vaak bijna onderling inwisselbaar waren tussen de verschillende spelers.
Gelukkig zijn er ook uitzonderingen op deze vaststelling. Zo hebben we recent van een aantal IT-bedrijven wel carte blanche gekregen om vernieuwende concepten te introduceren.

Download hier het volledige artikel: "Adam en Eva aan de macht", Smart Business Strategies, Februari 2008

Aanleiding van het artikel is het boek "Het Merk Mens" van Fons Van Dyck. Ik vind het boek een verademing in vergelijking tot sommige Amerikaanse bestsellers. Het geeft een hedendaagse visie op merkdenken, onderbouwd met duidelijke socio-economische analyses. Wat mij betreft een absolute aanrader.

Gierig is plezierig

Vandaag opent in Antwerpen het nieuwe winkelcomplex in de oude Stadsfeestzaal. Een van de trekpleisters wordt Saturn, een Duitse elektronicaketen die zijn intrede doet op de Belgische markt. Deze zusterketen van Media Markt zal een groot assortiment combineren met een aggressieve prijsstrategie.

De afgelopen weken is door Saturn een zeer intensieve campagne gevoerd om de lancering aan te kondigen. Op het campagnebeeld staat een eigenaardige madam of etalagepop. De boodschap hiervan is me niet helemaal duidelijk, tenzij haar borsten als eyecatcher moeten fungeren. Als baseline is geopteerd voor "gierig is plezierig", een bijna letterlijke vertaling van het Duitse verhaal "geiz ist geil". Met "gierig is plezierig" gaat men nog een stap verder dan met "Ik ben toch niet gek!" van Media Markt. Het is zeker gewaagd om je klanten de stempel gierig mee te geven. Gierig heeft toch een bepaalde negatieve connotatie. Wie wil er nu als gierigaard door het leven gaan? Anderzijds laat de claim geen onduidelijkheid bestaan over de positionering, die volledig in lijn is met het Duitse discounters discours.

Met de inplanting van Saturn op de Meir, in combinatie met de vestigingen van Media Markt op de De Keyserlei en de Boomsesteenweg (binnenkort open), verstevigt de groep zijn greep op de elektronicamarkt. Alleen kan men zich de vraag stellen wanneer er een cannibalisatie-effect gaat optreden, op het moment dat winkels zo dicht bij elkaar worden ingeplant.

Nog één opmerkelijk vaststelling bij de lanceringscampagne van Saturn; ondanks de massale media investeringen, blijft de online communicatie wat achterwege. De dagen voor de lancering was enkel een basissite online met een korte intro (zie screenshot).

Sponsor Champions League

De economische wereld zit in een razendsnelle evolutie. Nieuwe sectoren, regio's en technologieën nemen stormenderhand hun plaats in aan de top.
Een mooi voorbeeld hiervan is de verschuiving die men vaststelt bij de shirt sponsors van de grootste Europese voetbalclubs. In de jaren '90 waren het nog bedrijven uit redelijk traditionele sectoren die de dienst uitmaakten. Nu zie je steeds meer bedrijven uit de online en multimedia business opduiken.
Uit het bovenstaande lijstje bleef enkel Inter Milaan trouw aan zijn sponsor Pirelli. Nochtans stel je hier ook een globalisering vast.

Lees meer "Sponsor Champions League"

Biercommunicatie vraagt beleving

Het is weer hoogseizoen voor allerhande campagnes van biermerken. Je zou denken dat bier een superleuk product is om creatieve concepten rond te bouwen, maar vaak is de originaliteit van de communicatie toch eerder mager. Zo lanceerde brouwerij Haacht recent een nieuw gamma fruitbieren onder de noemer Mystic. Zoals we van brouwerij Haacht gewoon zijn, staat ook in deze campagne het product weer centraal en komt het aspect beleving niet echt aan bod. Ook slogans zoals "Uitgeperst? Verfris je aan de toog" spreken niet echt tot de verbeelding.

Zeker als je gaat kijken naar intrinsiek nieuwe ideeën, blijven de Belgische bierjongens toch wel wat achter op hun Nederlandse collega's. Zo lanceert Heineken momenteel Speakerkratjes die je kan aansluiten op een mp3-speler, iPod of computer.

Heineken bouwt hiermee verder op de traditie van leuke verzamelgadgets die de beleving rond bierconsumptie versterken. Bij het WK-voetbal in Duitsland creëerde de Nederlandse brouwer een hype rond de Jagershoed.
De originaliteit vind je ook terug in de campagne rond de Speakerkratjes. Zo werd vandaag een volledig gezongen persbericht rondgestuurd om de lancering aan te kondigen.

Bring the love back

Onderstaande commercial doet al enige tijd de ronde op het web, maar ik vind het toch de moeite om nog even te posten. Het is een spot van Microsoft Digital Advertising Solutions. De commercial noemt "The couple" en neemt de relatie op de korrel tussen advertisers en consumenten. Een prachtig staaltje story telling! Meer info over dit project vindt u op de blog bringtheloveback.

Second Life in perspectief geplaatst

Steeds meer organisaties beginnen een tweede leven in de virtuele wereld van Second Life. Zo hebben Humo, Jobat en Q-Music er reeds een eigen stek.

Het uitgangspunt van Second Life is natuurlijk prachtig voor merken. Mensen met je merk laten interageren in een hippe wereld waar je niet wordt afgerekend op verkoopscijfers. Second Life spreekt hierdoor tot de verbeelding van marketeers en media. Vraag is of het hele fenomeen niet overhyped is en toch enigszins gerelativeerd moet worden.

Het Duitse bureau Komjuniti deed recent onderzoek naar de tevredenheid van Second Life gebruikers over bedrijven en merken in hun virtuele wereld. Hieruit bleek het volgende:

• 72 procent van de respondenten zegt teleurgesteld te zijn over de activiteiten van bedrijven in Second Life. Een derde van deze groep heeft geen weet van de aanwezigheid van bepaalde merken.
• 42 procent is van mening dat de bedrijfsactiviteiten niet meer dan een korte trend zijn, en dat ondernemingen te kort schieten in hun commitment naar de spelers toe.
• Slechts 7 procent vindt dat de aanwezigheid van merken in SL op dit moment een positief effect op het merkimago heeft, en dat het hun koopgedrag in de toekomst zal veranderen.

De belangrijkste kanttekening bij Second Life is misschien wel het aantal effectieve gebruikers. Er wordt wel gegoocheld met miljoenen ingeschreven avatars, maar slechts een klein deel daarvan zijn terugkerende gebruikers.

De Nederlands blog Geenstijl schreef er het volgende over:

"Voorheen ging het hier vooral over Web 2.0, tegenwoordig is het Second Life dat de klok slaat. Tot op heden hebben wij hierover bewust geen woord aan vuil gemaakt, want Second Life is de nieuwe internetzeepbel. De gamers onder u lachen zich rot om de primitieve graphics uit 2003. Eruitzien als een poes kost u ongeveer 1 echte dollar. Second Life kortom is een speeltje voor nerds met pleinvrees en telt daarom slechts 5000 actieve gebruikers (profiel: paarse broek, Seat Leon). Vijfduizend! Dat is de Arena voor eentiende gevuld, dat is een halfvol Ahoy'. Dat zijn de kijkcijfers van het testbeeld, een kermis in Bornsterhiem trekt meer volk! Desondanks wordt elk bedrijf door diezelfde HEAO-lullen geadviseerd een filiaal te openen in Second Life. Philips, Endemol en ABN/Amro zijn er al met boter en suiker ingegaan."

Pfaff syndroom

Een merk linken aan een bekende kop, het blijft toch geen evidente keuze. In feite zijn de belangen van beide partijen niet altijd dezelfde. Zo wil een bedrijf liefst dat de persoon in kwestie enkel aan hun merk gekoppeld wordt. Schnabbelende persoonlijkheden daarentegen proberen natuurlijk net hun bekendheid maximaal te verzilveren, als het even kan voor verschillende merken.

Zo moet George Clooney voor Nespresso de merkwaarden uniek, misterieus, sensueel en intens verpersoonlijken. Vraag is of die associaties ook gelden voor de andere merken waar Clooney opduikt: Martini, Budweiser, Toyota en Fiat. Zeker als het om dezelfde productcategorieën gaat, kan je je toch wel vragen stellen bij deze strategische keuze.

Ook bij ons doen de BV's hun best om merkverwarring te zaaien:

• Koen Wauters: de "happy guy" van Telenet of de ingetogen man van Dela uitvaartverzekeringen?
• Tom Boonen: het boegbeeld van Quickstep-Innergetic of de sandwichman van een worstenfabrikant?

En dan spreken we nog niet over de peetvader van de brand personality show Jean-Marie Pfaff. Zijn lijstje is niet meer te overzien: Morres, Aliplast, Carestel, Bingoal,...

Retailer wordt merk

We hebben al een aantal keer geblogd over het belang van positionering voor retailers. In het oktober nummer van Store Check, staat in deze context een zeer interessant interview met Jean-Jacques Vandenheede van ACNielsen over de aantrekkelijkheid van retailers in functie van hun merk versus prijsbeleid.

Een aantal citaten:

"Wat we vandaag zien is dat prijskortingen steeds minder goed werken als magneet."

"We evolueren naar een markt waar het echt gaat om de kracht van het retailermerk."

"In een markt met weinig profilering is iedereen een kopie van iedereen. Dat is een straatje zonder einde, want het enige zichtbare verschil is dan de prijs."

"De rol van marketing in retail wordt groter."

Bron: "Consumenten reageren niet meer op prijsimpulsen", Store Check, Oktober 2006

Brand Belgium

Vandaag is op brandchannel.com het artikel "Belgium's Dilemma: To be or not to be" verschenen over het merk België. Brandchannel is het online medium van Interbrand, één van de leidinggevende spelers op het vlak van Brand Value Management.

Het beeld dat van het merk België wordt geschetst in het artikel is allesbehalve positief. Vooral de versnippering in het buitenlands economisch beleid tussen de regio's wordt aan de kaak gesteld. Daarnaast wordt er gewezen op het feit dat België onvoldoende capitaliseert op zijn internationaal imago. Volgens de auteurs zullen "unbranded states" het steeds moeilijker krijgen om zich politiek en economisch op de kaart te zetten. Net zoals bij merkproducten, hangen landen af van het vertrouwen en satisfactie van hun 'klanten'.

Op het vlak van PR doet dit artikel alvast weer geen goed aan de Brand Belgium.

Meer voor minder

Fedis, de Belgische Distributie federatie, publiceerde gisteren zijn halfjaarlijkse conjunctuurenquête.

De studie toont aan dat de distributiesector geconfronteerd werd met een sterke druk op de koopkracht van consumenten. Consumenten gaan prijsbewuster kopen door de stijging van de energiekosten. Dit leidde onder andere tot een daling van de bestedingen voor voedingsproducten. Consumenten blijven producten kopen in hun supermarkt maar schakelen meer en meer over op distributiemerken om het totale kassaticket binnen de perken te houden. Gezinnen kopen zeker niet minder, maar ze besteden wel minder.

Onderstaande grafiek toont het belang van distributiemerken per productcategorie (Nielsen 2005):

Deze studie bekijkt de verschuiving naar distributiemerken louter vanuit het perspectief van koopkracht. Het is duidelijk dat ook de marketinginspanningen van de retailers bedragen tot deze evolutie. Retailers zijn meer dan ooit bezig met hun positionering, en met succes. Een recente studie van Think/BBDO toonde bijvoorbeeld aan dat Colruyt door de Belgische consumenten beschouwd wordt als meest betrouwbare merk.

Een verzekering voor uw brand

Merken staan nooit stil. Ook al bestaan merken al verschillende decennia, dan nog is het belangrijk dat de vormgeving eigentijds blijft. Recent zijn er een aantal mooie voorbeelden van merken met een bepaalde historiek die een nieuw kleedje hebben gekregen:

• Intel

• Kodak

 

• Rode Kruis

Op de site van Intel is trouwens mooi weergegeven hoe het nieuwe design vertaald is naar een brand architecture.

De A van Patrick

Ik doe ook maar even mee aan de lijstjesperiode op het einde van het jaar.

Zie hier een lijstje over de burgemeester van ’t stad:

-          niet één, maar twee boeken schrijven over je stad

-          die boeken persoonlijk signeren op de Boekenbeurs

-          op het Stichting Marketing congres je stad en zijn merk verkopen

-          in de allerlaatste Laatste Show van 2005 in het plat Antwerps je stad promoten

Dit is slechts een greep uit de optredens van Patrick Janssens het afgelopen jaar. Keer op keer sta ik ervan versteld hoe Janssens erin slaagt om zijn stad op een a-politieke manier in het daglicht te zetten. In tegenstelling tot de meeste van zijn collega’s, onthoudt hij zich zoveel mogelijk van het typische politieke gehakketak.

Het knappe aan zijn communicatieaanpak is dat hij telkens impliciet zijn eigen persoon koppelt aan de boodschap rond Antwerpen. Hij linkt de vernieuwing in zijn stad aan het merk Janssen, subtiel maar toch heel duidelijk.

In de aanloop naar de verkiezingen in 2006 wordt een even geniale communicatie toegepast. Wie was er voorstander van de rechtstreekse verkiezing van de burgemeester? Juist Patrick Janssens. Door de burgemeesterverkiezing te reduceren tot een tweestrijd tussen hemzelf en Dewinter, zet hij zichzelf in het daglicht als enige verdediger van de vernieuwing in Antwerpen. Door deze polarisatie worden de andere partijen uit de coalitie naar het tweede plan verwezen.

Het is duidelijk dat je Janssens de knepen van marketing en communicatie niet hoeft te leren. Als marketeer en socioloog slaagt hij erin om city marketing en politieke marketing naadloos in elkaar te laten overlopen.

Van achter de baseline

Hoe concreet moet een baseline zijn? Als je sommige campagnes bekijkt, vraag ik me toch af of de boodschap naar de mediaconsument wel duidelijk genoeg is.

Even twee testjes:

1. Welk bedrijf adverteert met "Bij ons of bij u"? Ik kan me voorstellen dat de onaandachtige consument in eerste instantie denkt aan een of andere restaurantketen met levering aan huis.

2. Ander voorbeeld:"Ja, er zijn nog vakmannen". De kans is niet onbestaande dat je deze al kent, maar dat zal dan in eerste instantie te wijten zijn aan de enorme mediadruk. Ik heb een tijdje geleden de test gedaan bij een aantal vrienden en allemaal gingen ze resoluut voor de doe-het-zelf keten.

Oplossing test 1. (Het is trouwens wel eigenaardig dat de baseline in kwestie, zoals gebruikt in radiospots, nergens op site vermeld staat)

Oplossing test 2.

Niet lullen, maar bellen

Al enkele weken wordt het straatbeeld gesierd met een affichagecampagne van Simyo, een zogezegd nieuwe gsm-operator op de Belgische markt. Een aantal maanden geleden werd het merk ook al in Duitsland gelanceerd (weliswaar met een iets andere look-and-feel).

In feite gaat het om een nieuwe lowcost subbrand van Base. Simyo wordt gepositioneerd als no-nonsens merk met een vereenvoudigd aanbod in telefonie en sms. Daarnaast wordt de klantendienst volledig online afgehandeld. De ambitie van Base is om de Ryanair van de GSM-markt te worden.

Benieuwd of deze multi-branding strategie van Base succesvol gaat zijn. De vraag is in welke mate Simyo gaat kannibaliseren op het corporate merk. Dat risico zit er wel in aangezien Base zich ook duidelijk profileert als challenger en alternatief voor de twee majors. W8 N C.

Duitse merkkracht

Vandaag maakten adidas Salomon en Porsche Design bekend dat ze de krachten gaan bundelen in een strategisch partnership. Bedoeling is om via een gezamelijke merkstrategie een hi-tech premium brand te lanceren voor de sportmarkt.

Deze alliantie is een sterk staaltje co-branding. Het is wel opmerkelijk vast te stellen dat twee ijzersterke merken hun toevlucht moeten zoeken tot elkaar. Ondanks alle media investeringen en brand activation strategieën, blijken de merken op zich nog niet voldoende inhoud te hebben. Voor adidas Salomon is dat des te opvallender aangezien zij naast de corporate adidas brand ook nog over een uitgebreide merkenportefeuille beschikken.

Ook qua innovativiteit blinkt deze merkverbintenis niet echt uit. Spitsbroeder Puma ging immers eind vorig jaar al in zee met Ferrari en Michaël Schumacher. What's next? Nike powered by Lamborghini, Timberlands with Landrover inside of de Peugeot Coq Sportif?

Onder eigen naam

Toevallig gevonden in het archief van de woonsite Livios: waar komen merknamen in de bouwsector vandaan?

Grappig om te zien hoe eerder banale samenvoegsels zoals Harol, Vasco of Niko zijn uitgegroeid tot toonaangevende merken in hun sector.

Bij het lijstje zitten ook een heleboel familienamen zoals Grohe, Deceuninck en Reynaers. Op zich is het in de context van enkele decennia geleden perfect te verklaren dat ondernemers liefst hun eigen naam op de gevel zagen hangen.

Een recent voorbeeld uit een andere sector heeft nog maar eens aangetoond dat een achternaam als merk toch wel serieuze risico's inhoudt. De befaamde Brusselse patissier Nihoul opende twee weken geleden na ongeveer 10 jaar opnieuw zijn deuren. De patissier ging kort na de Dutroux-affaire failliet; dit nadat TV-Brussel ten onrechte had gesuggereerd dat er een familieband bestond met Michel Nihoul.

Re-rebranding

Het nieuwe seizoen voor de pretparken is weer op gang getrokken. Vanaf de paasvakantie openen de Belgische pretparken hun deuren.

Opmerkelijk gegeven dit jaar is dat de Walibi kangoeroe weer opduikt. Ongeveer vier jaar geleden werd het Waverse pretpark herdoopt tot Six Flags Belgium. Na de overname van de Europese divisie van Six Flags door een investeringsmaatschappij, werd beslist om het merk Walibi in ere te herstellen. Uit onderzoek was al eerder gebleken dat het merk Six Flags het qua bekendheid en likeability moest afleggen tegen de kangoeroe.

Dat Walibi meer dan ooit deel uitmaakt van een internationale merkportfolio, blijkt ook uit het feit dat walibi.be opent met een Engelse content pagina.

Trusted brands

Voor het vijfde jaar op rij organiseerde Reader's Digest het "European Trusted Brands"-onderzoek. De resultaten geven de mening weer van bijna 25000 consumenten in 14 Europese landen met betrekking tot vertrouwen in merken.

Op de interactieve site kan je heel makkelijk volgende tabellen over de betrouwbaarste merken uitdraaien:

• Europese merken per categorie 2001-2005 (België)
• Lokale merken per categorie 2005 (België)
• Multi-market merken 2005 (België) (minstens in 3 landen)

Dit jaar werd ook voor het eerst het belang van "Influence" onderzocht. Er werd nagegaan in welke mate aankoopgedrag beïnvloed wordt door anderen. Mooie vaststelling bij dit item is dat 3/4 van de consumenten bereid is een premium te betalen voor een merk (als het het "waard" is).

De titel "Trusted Brand" is niet enkel het resultaat van actief investeren in een merk; de titel op zich geeft achteraf ook mogelijkheden qua communicatie.  Winnaars in de "Trusted Brand" categorieën kunnen de toegekende titel immers gebruiken in hun communicatie mix: enkele voorbeelden qua advertenties, events en pr.

Generatie zonder Grenzen

Vanmiddag naar het VKW-congres De Grenzeloze Generatie geweest in Metropolis over "jongeren van vandaag in bedrijven van morgen". Het congres bracht een verrassende mix tussen toegepast onderzoek, ervaringen van jongeren en implicaties voor bedrijfsleiders. In wat volgt, enkele markante flarden uit het congres.