The sky is the limit..

 ..maar niet voor Richard Branson. Onder het motto screw it, let’s do it werd hij gisteren door Flanders DC en Antwerp Diamond Center met veel allure voorgesteld aan een 1.200 aanwezigen in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Tijdens de intro kregen we een flashy presentatie voorgeschoteld waarin op het einde meer dan 200 logo’s verschenen van zijn bedrijven.

Zoals vele mooie verhalen, begon het allemaal met een vrouw. Een reisje naar de British Virgin Islands, alwaar zijn geliefde op hem zat te wachten, werd vertraagd door een vlucht uit Puerto Rico die niet kon doorgaan. Hij charterde zijn eerste vlucht door met een plakkaat ‘Virgin Airlines’ rond te lopen door de luchthaven en mensen te verzamelen om een vlucht te delen. De luchtdoop van Virgin Airlines was een succes. Gedreven door avontuur verkent hij vandaag verschillende terreinen van gezondheidszorg tot entertainment en ruimtevaart. Hij vertrekt steeds vanuit een onbehagen dat hij voelt bij een bepaalde dienst of product. Dat zet hij om in een persoonlijke uitdaging om het beter te maken. Persoonlijk vond ik zijn zin voor avontuur een eerder magere basis voor ondernemerschap.

Het is duidelijk, en dat geeft hij ook toe, dat zijn visie wordt ingevuld en waargemaakt door een team van erg competente mensen. Werknemers met betere skills dan jezelf aannemen is zijn motto. Feesten en van het (werk-)leven genieten maakt dat je werknemers ook gemotiveerd blijven. Bransons skills liggen vooral op het vlak van people management. Een levensgenietende luisteraar. Hij neemt het woord ‘beautiful’ zoveel mogelijk in de mond en omringt zich graag met schoonheid. Zijn sterkte ligt in zijn voorkomen als “boy next door”, maar dan 1 die op een goudmijn aan goede ideeën en opportuniteiten woont. Hij verdedigt zijn kapitalisme door  in te zetten op sociale projecten zoals “the elders” van Virgin Unite en hij beklemtoont duurzaamheid door onderzoek naar ecologische brandstof voor Virgin Galactic. Een dubbeltje dat bij Branson naar de goede kant valt.

Tijdens zijn presence passeerden enkele jonge ondernemers de revue. Davy Kestens, een 23 jarige die met zijn bedrijf Twitspark in Silicon Valley is gevestigd, stelde kritische vragen over zijn motivatie voor ondernemerschap. Als college drop-out pleit hij dan ook voor leningen voor jonge start-ups die gelijkgesteld worden met studiebeurzen.  Arnoud Raskin (Mobile School en streetwize) maakte indruk op Branson met zijn onderwijsvoorzieningen in ontwikkelingslanden. Hij loste bij Branson dat niet alleen geld, maar ook generositeit een belangrijke motivator vormt voor ondernemerschap.

Op vragen als hoe hij innovatie managed binnen Virgin bleef Branson eerder vaag. Hij had een flight to catch en wij hadden toch een kleine portie knowledge to digest. Mijn sceptische houding tegenover het feit hoe hij vanuit een megalomane positie zijn eerder ethische doelen probeert te verenigen blijft overeind. Zijn sympathieke voorkomen ook.

Veerle Verbakel

Via deze blogpost geef ik graag wat meer achtergrond over onze actie “Doe de Kerstgroet” en onze steun aan de fondsenwerving ten voordele van "Een hart voor ALS".

In najaar van 2008 ontmoette ik Alain Verspecht voor de eerste keer. Als mede-zaakvoerder van The Concept Group had hij ons gecontacteerd voor een kennismakingsgesprek. Ik bespaar u de details van het merkvraagstuk waar zijn bedrijf mee worstelde, maar vanaf die eerste ontmoeting was er die spreekwoordelijke klik. Zijn gevoel voor humor en relativeringsvermogen zorgden voor een ontspannen sfeer, ondanks het feit dat het een prospectiegesprek was. Op het einde van het gesprek nam Alain afscheid en hij gaf me daarbij op een heel rare manier een hand. Ik dacht toen dat hij een blessure had aan zijn pols. Later zou ik vernemen dat er meer aan de hand was.

Vlak voor Kerst van datzelfde jaar trok ik naar Restaurant Den en heuvel in Kasterlee om onze visie met bijhorend samenwerkingsvoorstel te presenteren aan het volledige management van The Concept Group. Een restaurant kiezen als vergaderlocatie past volledig bij de levensfilosofie van Alain, en met uitbreiding bij die van de zakenpartners van Alain. Ik herinner me die dag nog zeer levendig omdat we op diezelfde dag een teamevent hadden met Antenno. Een uur na het paintballen met de collega’s stond ik te presenteren voor de dames en heren van The Concept Group.

Begin 2009 gingen we effectief van start met de herpositionering van de merkportfolio van The Concept Group. Op het resultaat maar voornamelijk op het proces ben ik nog altijd heel trots. Het was een mooi voorbeeld van ‘chemistry’ tussen ondernemers. Tijdens dit traject leerde ik Alain als ondernemer en als mens beter kennen. Mijn eerste indrukken over hem werden meer dan bevestigd: een ontzettend warme en joviale man. Hij vertelde me toen ook openlijk over zijn ziekte ALS die in 2006 bij hem werd vastgesteld. Ondanks de lichamelijke beperkingen was er tijdens meetings altijd wel een kwinkslag en vooral een heel groot positivisme om toekomstgericht te denken.

Ondertussen is Alain door zijn ziekte gestopt met werken. Ik blijf zijn wel en wee actief volgen via zijn blog. Het is heel mooi om daar te lezen hoe hij energie haalt uit de kleine dingen des levens. Het stemt me regelmatig tot nadenken over wat echt belangrijk is in het leven. Toen ik op zijn blog las dat hij gestart was met de campagne “Een hart voor ALS” heb ik dan ook geen seconde getwijfeld om Alain hierin te steunen.

Om de steun concreet te maken hebben we beslist onze kerstactie “Doe de Kerstgroet” daarvoor in te zetten. Bedoeling is dat je van jezelf een foto maakt in “kerstgroet-houding” en die foto deelt op onze Facebook pagina. Voor de eerste 1000 foto's op deze pagina stort Antenno 2 euro per foto aan “Een hart voor ALS”.

Deze actie sluit mooi aan bij onze bedrijfsfilosofie dat marketing en communicatie iets moeten geven. In dit geval is dat een warme groet aan de medemens en een kleine financiële bijdrage aan een goed doel. In onze adviesrol als bureau zijn we actieve pleitbezorgers van Shared Value, het creëren van economische en maatschappelijke waarde. Het feit dat deze actie uit de buik van Antenno is ontstaan geeft me als zaakvoerder een heel fier gevoel. Prachtig om te zien dat ons Antenno verhaal rond intrapreneurship en entrepreneurship op deze manier waarde creëert. Dikke merci aan alle Antenno’s en in het bijzonder aan Thomas voor dit prachtige idee.
Dat verdient een heel warme kerstgroet!

Stefan


Gepost door Stefan Coucheir

We zijn omvergeblazen door rasechte performers, sprekers en facilitators op het Creativity World Forum (16 en 17 november 2011). Het gebeurt niet elke dag dat je kleppers als Jimmy Wales (Wikipedia), Oliver Stone (regisseur van oa Natural Born Killers), Malcolm Gladwell (het brein achter The Tipping Point) en Garr Reynolds (auteur van The Naked Presenter) op één podium kan aanschouwen. Een niet te missen verslag: 

Stefan Coucheir:

Het Creativity World Forum heeft nogmaals bewezen dat het een hoogmis is rond creativiteit. De kracht van het CWF ligt voor mij in de hoeveelheid en complexiteit van indrukken waaraan je wordt blootgesteld, zonder dat iets geponeerd wordt als absolute waarheid. Dat ongrijpbare, dat loslaten, is een reflectiemoment dat heel dicht komt bij de essentie van creativiteit.

Heel concreet zijn er twee sprekers die er voor mij uitsprongen. Het verhaal van Scott Belsky over "Making ideas happen" reikte een verhelderend kader aan over de kern van een creatief proces met al zijn randvoorwaarden. Garr Reynolds zal ons binnen Antenno nog eens fundamenteel doen nadenken over hoe we onze adviezen nog krachtiger kunnen rapporteren en presenteren.

Tijdens dit CWF heb ik trouwens ook twee mooie formuleringen gehoord over het feit dat mijn douchemoment 's ochtends vaak heel inspiratievol is. Belsky noemde het 'a window of non-stimulation'. Oliver Stone sprak over 'alone time'.

Mariska Brosens:

Execution

5 pijlers volgens Scott Belsky die executie in de weg staan: “energy & excitement level vs time of execution”, “the gravitational force of operation”, “a lack of feeling organised”, “lack of accountability”, “disorganised and isolated networks".

Methodes om dit te managen: “create time without stimuli”, “spend time on order and organisation”, “manage projects with a bias to action (by measuring values of meetings in action steps)”, “prioritise projects & progress visually”, “keep the immunse system of the organisation high by doers, but create moments of low immune system for dreamers”.

Nog enkele interessante quotes:

• No entrepreneurship and innovation without failing
• Fail faster: if everything is under control, you are not going fast enough
• Young entrepreneurs who fail are still winners
• We need a flip in our educational system by not punishing failure
• Ask: "So what?" instead of "What?". Ask: "Yes and..." instead of "Yes but..."
• According to scientific research, individuals create better ideas than in group and chaotic people are not more creative

Dimitri De Lauw:

Typisch aan dit soort congressen is dat er zeer goede keynotes (Scott Belsky, Garr Reynolds, Bart Becks,...) zijn maar spijtig genoeg ook enkele verschrikkelijk slechte. Ik was er de tweede dag en had het geluk om wel wat spreektalent te aanschouwen.

Een quote die in mijn favoriete quotes lijstje komt te staan is: “It’s only in still water that we can see our reflection”. Een thema dat door verschillende mensen is aangehaald: ontloop soms de veelheid aan stimuli waar we tegenwoordig mee geconfronteerd worden om eens na te denken wat we juist willen bereiken, om creatieve ideeën vorm te geven, etc. Zoek tijd om te de-connecteren. Ook een dada van Oliver Stone blijkbaar.

Een paar praktische PowerPoint en Keynote tips die we allemaal wel kennen maar toch nog te vaak vergeten toe te passen passeerden de revu. Maak je presentatie eerst op post-its, creëer focuspunten op je slides, steek elementen als ‘change’ en ‘conflict’ in het verhaal dat je wilt brengen, leg uit wat data betekenen en zet ze in een context.

Als bureau dat ondernemerschap hoog in het vaandel draagt , kijken we ook wel uit naar de plannen van Bart Becks met het angel.me project: het uitrollen van het sonic angel business model naar startups.

Hella Rogiers:

Wat doet een Creativity World Forum met een mens? Het zet hem met beide voeten op de grond. Er is geen toverformule om tot creatie en innovatie te komen… (surprise surprise). Creatie en innovatie komen voort uit simpele dingen. En omdat alle goede dingen uit drie bestaan, hier drie lessen van het CWF.

• Creatief en innovatief zijn, is trial and error (and error and error)
• Creatie en innovatie borrelen op als je tijd maakt in je agenda en ruimte in je hoofd
• Creatie en innovatie zijn niet het resultaat van een goddelijke ingeving bij een individu. Het is het resultaat van het oppikken van de kennis en innovatie die rond je gebeurt en die verder in en met je omgeving toetsen en verfijnen.

And I said to myself, what a wonderful world…

Annick Grieten:

De tweets op het CWF liepen over van onze nieuwe creatieve mantra. Het is niet meer ‘ik wil de grootste hebben’ en ‘als ik maar eerst ben’, maar alles staat in het teken van mislukkingen. Wie geen fouten maakt kan er niet uit leren en een beetje knokken maakt je tot wat je bent. Jimmy Wales zorgde als eerste spreker van de dag al voor een ontspannen sfeertje met een opsomming van zijn gefaalde projecten en de andere sprekers surften verder op deze golf. Peter Hinssen nam ons mee op tocht vol nostalgie met als bestemming het ‘AHHA moment’. Maar de opvallendste stem van dag 1 was toch Malcolm Gladwell, die benadrukte waarom we ons niét schuldig moeten voelen als we iemands idee stelen, want niet nummer 1, niet nummer 2, maar nummer 3 zijn is dé sleutel tot succes. Dus, blijven herhalen: falen en ergens anders de mosterd gaan halen!

Scott Dirkx:

Wat een geweldige start donderdag. Net te laat voor de introductie, maar vanaf minuut één geboeid luisteren naar Scott Belsky.

Enkele praktische tips. "Idle time" (ik ga de files nog leren appreciëren) en "Execution week". Enkele nieuwe bookmarks: behance.com, the99percent.com.

Pattie Maes stelde de concepten "shiftables", "bulb-computer", "touch to cloud"  voor: interessante uitwerkingen maar niet nieuw voor mij.

Hannah McBain was voor mij persoonlijk minder. Bij BBC zien ze "Idle time" oa als tuinhuis op kantoor ... Hey, ook Antenno heeft er hier ééntje staan!?

Jamie Anderson: enkele fascinerende inzichten in de machine achter Lady Gaga.

Boeiende 7 minute speakers: Mario Fleurinck (addictlab.be) & Bart Becks (angel.me). Crowdsourcing: I'm a believer!

Simon Timmermans:

“The Flip” van Peter Hinssen was voor mij de meest overtuigende presentatie van dag 1 op het CWF.

Volgens hem zitten we op een middelpunt, de laatste jaren is de digitale wereld de nieuwe standaard geworden is en hij definieert meteen enkele regels:

Zero tolerance: digitale technologie mag niet falen. Good enough technology: de meest gebruikte technologie is niet altijd de beste technologie 

In “the new normal” verwacht men dat een magazine op een scherm gelezen wordt en dat een film uit de cloud gedownload wordt. Deze omschakeling noemt hij “the flip”.

Het is niet essentieel om te bepalen wanneer the flip juist gebeurt, maar wel om te detecteren wat die omschakeling is in jouw domein. Door te ontdekken wat “the new normal” gaat worden in jouw sector, bereid je je voor op de toekomst.

Meer informatie over Peter Hinssen en zijn boek “The new Normal” vind je op http://www.peterhinssen.com/

Nathalie Swannet:

CWF is ideeën en inspiratie opdoen, leren over ‘denken, durven, maar vooral over doen; kritisch kijken naar je eigen werk, uitproberen, falen en opnieuw beginnen. Maar niet alleen de sprekers zorgden voor nieuwe impulsen, de hele branding van CWF was de moeite om mee te maken. CWF stond in het teken van creativiteit en dit kan je ruiken, voelen en zien. Van de verpakking van het eten ‘can you feed my mind?’ tot het kunstwerk van ‘Peter De Cupere’ ‘scratch and sniff’, een kunstwerk dat naar aardbeiden ruikte als je eraan krabde. CWF was doen, ervaren en ontdekken dat een mooi verhaal pas rond is als de communicatie, vormgeving en branding hand in hand gaan.

Veerle Verbakel:

Copy, paste en tweak. Verder bouwen op goede ideeën stond centraal op CWF. In het digitale tijdperk worden we blootgesteld aan heel veel impulsen. Technologische evoluties zoals de sixth sense van de onderzoeksgroep van Pattie Maes aan MIT, een toestel dat je rond je nek draagt en dat systematisch informatie uit je directe omgeving aanvult door het projecteren van digitale relevante input, versterken de veelheid aan inspiratie die we van dag tot dag ervaren. De kunst is om af en toe afstand te nemen en je idle time door te brengen in totale afzondering van deze impulsen. Op die manier kan je jouw goede ideeën beter vorm geven, dixit Scott Belsky. Maar voor het indrukwekkende spreektalent van Malcolm Gladwell (the tipping point) en Garr Reynolds (the naked presenter) zet ik mijn non-stimulation time graag even stop. 

Stefan Tilburgs:

Durven laten falen om te innoveren. Creativiteit is niet genoeg en brainstormen moet kunnen zonder digitale impulsen. Dit zijn voor mij de 3 zaken die ik meeneem:

• Durven falen: Bedrijven moeten meer ruimte inlassen om nieuwe medewerkers af en toe te kunnen laten falen. De oude beloningssystemen zorgen vaak dat mensen geen kansen krijgen om te falen. Hoe beloon je mensen?  Via goals of milestones. Als je die bereikt hebt wordt je beloond en als je faalt wordt je gestraft. Dus eigenlijk zeggen bedrijven tegen hun medewerkers “You better innovate, but don’t you dare to innovate (or fail)”. Nieuwe studies tonen aan dat mensen moeten proberen, falen, proberen en opnieuw falen om te kunnen verbeteren. Dit is de enige manier om te kunnen innoveren. (Scott Belsky)
• Creativiteit is niet genoeg: Scott Belsky en Professor Jamie Anderson waren het er allebei over eens dat creativiteit alleen niet genoeg is. Creativiteit x organisatie = impact
• Brainstormen zonder digitale impulsen. Bouw voor jezelf genoeg ruimte in zonder stimulaties. (Scott Belsky)

Beleef hier het Creativity World Forum in beeld.

Bekijk ook onze rekruteringsactie op CWF.

Foto's door Thomas Bonte (1) en Hans Stockmans (2,3 en 4)

En het thema is….playground.

Het laatste weekend van oktober werd Hangar 26 in Antwerpen gedurende 48 uur het speelterrein voor volwassen ideeën rond speeltuinen/-tuigen. Antenno, partner van de Antwerp Sustainability Jam, stuurde zijn speelvogels uit. Ik mocht een weekend lang op missie om de wereld te redden. Een dosis goede, duurzame ideeën en een portie fun later kijk ik terug op een wereldverbeterende tweedaagse.

De Antwerp Sustainability Jam maakt deel uit van de Global Sustainability Jam waarbij er een globale kruisbestuiving van goede ideeën rond een gekozen thema plaatsvindt. Fundamentele ideeën waarop verder gebouwd wordt.

Output: een concept, business model, presentatie en een plan om je idee te launchen binnen een tijdspanne van 8 weken. Beschikbare resources: een wereldwijd netwerk van 800 deelnemers aan de Global Sustainability Jam, een triplet connectie met deelnemers in Kansas en Maastricht, inspirerende presentaties van duurzaamheidsexperts uit marketing, vastgoed en communicatie hoek en de goede zorgen van de angels van Kite Consultants.

De context werd geschetst door Kite Consultants. Vier multidisciplinaire teams gingen aan de slag om te brainstormen rond duurzame speeltuinen. Toekomstperspectieven voor sport en spel, de Sint die eco kado’s uitdeelt, openbaar vervoer als urban jungle, ons monetair systeem in spelvorm, kinetische energie opwekken met schommels,… De inspiratie ontstond uit een samenwerking van verschillende disciplines: service designers, product ontwikkelaars, duurzaamheidsexperts, ambtenaren, artiesten, communicatie adviseurs, studenten en beleidsmakers.

De wereld verbeteren is een spel

 Ons team vertrok vanuit de filosofische vraag ‘What if you could play with time?’ en eindigde met een concept voor het invullen van idle time. ANY ID? – Take (y)our time is een modulaire en tijdelijke installatie waarin duurzame bedrijven zich kunnen profileren op plaatsen waar er veel wachttijd (bushaltes, stations,…) en dus tijd om interactie te creëren is. Eén van de andere Antwerpse realisaties was Kinetic Carnival / Watts Play  : een groots opgezet spel waarbij je een duidelijk beeld krijgt van welk energieniveau je genereert bij actieve bezigheden. Je wordt beloond en je werkt aan een duurzame en gezonde levensstijl.

A sustainable future only works when people want to live in it

Duurzame ideeën moeten ook vermarkt worden. Marketing is de motor van onze consumptiemaatschappij, maar kan ook een middel zijn om als bedrijf het goede voorbeeld te geven en te inspireren. Belangrijk hierbij is dat je bedrijfscultuur en de spreekwoordelijke beeldentaal die je hanteert naar de buitenwereld toe op één duurzame lijn liggen. Je bedrijfsprocessen moeten afgestemd zijn op je duurzame imago en vice versa.  Sensing, shaping, showing, supervising, storytelling, spreading: bij elk van deze branding fases houd je de belangrijkste S van allemaal in je achterhoofd: Sustainability.

Enkele tips om jouw duurzame idee vorm te geven:

Kies duurzame partners en leveranciers

Wees transparent

No greenwashing!

Denk op lange termijn

Werk samen aan een goed doel

Duurzaamheid als bedrijfscultuur

De Antwerp Sustainability Jam kwam tot stand met:

Kite Consultants - Antenno - Flanders DC - Stad Antwerpen - Blue Gate - Artesis - Innovatiecentrum - Stuurboord - Conceptboard - 3M

Noteer 24 tot 26 februari 2012 in je agenda voor de Global Service Jam.

Gepost door Veerle Verbakel

Bij reclame voor varkensvlees denk ik zonder verpinken aan het VLAM. Het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing promoot via televisie en andere kanalen al jaren labels zoals Certus die de nodige kwaliteit op vlak van hygiëne en voedselveiligheid garanderen. De campagnes lopen al jaren, zullen nog jaren lopen, maar de tijdsgeest verandert. Om dat te beseffen volstond het om de voorbije week af en toe naar de rechterbenedenhoek van een pagina in De Standaard te kijken. Daar prijkte een klein vierkantje met als catchy slogan “De vetste varkens komen uit West-Vlaanderen”. De vormgeving van de advertentie had de stijl van een artikel, enkel de rode letters maakten van meet af aan duidelijk dat het hier om reclame ging. Niet uit de VLAM-stal, zoveel was ook meteen duidelijk. Achter de slogan zat Midi Station, het restaurant aan het Brusselse Zuidstation waarvan ik dacht dat het failliet was gegaan. Blijkt dat Dirk De Prins (u kent hem wel, van Mijn Restaurant) de zaak heeft overgenomen en bij de lancering mikt op verfrissende marketing die uitlegt dat je in zijn resto Hereford rundsvlees of - om tot de vette varkens te komen – Duke of Berkshire varkensvlees op het bord krijgt. Dat dit ras samen met Duroc d’Olives almaar vaker de kop opsteekt, heeft niet enkel met marketing te maken, maar ook met twee andere cruciale elementen: consumenteninzicht en ondernemerschap.

Laat ons eerst het consumentinzicht uit de doeken doen. Duke of Berkshire en Duroc d’Olives keren terug naar de propositie van varkensvlees dat nog naar varken smaakt en tegelijk punten scoort op vlak van hygiëne en voedselveiligheid. Dat het vertrandje van varkensvlees goed in de markt zou liggen, was tien jaar geleden ondenkbaar (toen dachten we bij vet nog aan vetsmelters en dioxine). De voorbije jaren ontstond echter een consumentenbehoefte naar pure smaken (en vet is daar bij varkensvlees zeer verantwoordelijk voor). Een andere exponent van die behoefte zijn de ook al puur smakende biogroenten of jonge koks zoals de Flemish Foodies (met onder andere Kobe Desramaults van In De Wulf en De Vitrine) die van pure smaken een handelskenmerk maakten. Als ook de media meegaan in de nieuwe consumentensmaak, dan kan je stilaan van voldoende draagvlak gewag maken. Zo deed bijvoorbeeld Yves Desmet (u kent hem wel, van Mijn Restaurant) onlangs zijn duit in het zakje met een column die de smaak en sappigheid van het vetrandje in de kijker zette.

De behoefte en het draagvlak zijn er inmiddels, maar er was durf en ondernemerschap nodig om deze evolutie enkele jaren terug in te schatten en van daaruit een initiatief te ontwikkelen dat een product als varkensvlees op de nakende trend zou laten aansluiten. Het verhaal van Duroc d’Olives is zeer illustratief. Het is het resultaat van de zoektocht van twee varkenshouders (Bart Mouton en Filip Van Laere) om smakelijker, malser en gezonder varkensvlees te produceren. Ze zochten het meest geschikte ras, kwamen uit bij het roodbruine Durocvarken en ontwikkelden een eigen gezonde voeding met olijfolie als vetbron. De Flanders Golden Pig Award volgde, net als de slagers en chefs die het varkensvlees apprecieerden en de media die het verhaal oppikten. Het is een verhaal (lees het hier in detail) dat authenticiteit uitademt en net dat is vandaag de heilige graal voor veel marketers. De betrokken varkenskwekers fietsen met andere woorden glansrijk om een grote marketingvalkuil heen: niet de marketing moet per definitie authentiek zijn (het mag, dat helpt), maar vooral het product zelf en de manier waarop het inspeelt op een juist ingeschatte marktevolutie.

Gepost door Wouter Temmerman

Veel bloggers worstelen met het idee om zichzelf op het blog in de kijker te zetten. Nederigheid is een schone deugd, zit ook wel in onze volksaard en past zoals gezegd beter bij de ambitie om als blog geloofwaardig te worden. Maar. Als je een relevant idee of verhaal hebt en de actualiteit zit mee, waarom zou je het dan niet over jezelf mogen hebben. De genoemde actualiteit was het vertrek van André Duval bij Duval Guillaume en Publicis. In zijn afscheidsinterview in De Standaard haalde Duval een van zijn stokpaardjes naar boven: het bureau van de toekomst moet weer de lead nemen en bedrijven meer dan enkel reclame-advies geven.

“De reclamebureaus hebben hun geprivilegieerde relatie met de ceo's verloren. Die zijn gaan luisteren naar andere consultants. Sindsdien moeten we ons beperken tot reclame, de communicatie,... We denken niet meer mee met de bedrijven. Maar dat is de eigen schuld van de reclamesector. We hebben het leiderschap verloren, we liepen niet meer voor op de golven, we surften mee op de golven. Nochtans voel ik dat er weer openingen zijn. De bedrijfsleiders zien en voelen dat de consument machtiger wordt en het eigenlijk voor het zeggen krijgt. Er zijn ceo's die terug naar ons komen en niet naar PWC om te vragen wat ze moeten doen. Dat is een nieuwe kans voor de reclamesector.”

De opportuniteit die Duval schetst, is niet nieuw. Nog voor (en vooral voor) de crisis claimden enkele Amerikaanse bureaus deze positionering al en in hun zog volgden vele anderen. De ene met een hol verhaal, de andere met een meer gewaardeerde poging om ook strategisch en zakelijk advies te verlenen. De vraag hoe een bureau de stap richting consultancy in praktijk kan waarmaken, is echter nog maar weinig uitgekristalliseerd. 

Van bij onze start in 2004 stellen wij ons met Antenno als doel om strategisch mee te denken met de business van onze klanten. Op die manier wilden we het “gat” vullen tussen enerzijds consultants die het houden bij strategische aanbevelingen en anderzijds de reclamebureaus die meer van campagne naar campagne hossen. Antenno graaft fundamenteel in de business dynamieken van de bedrijven en organisaties in kwestie en zoekt naar een maximale synergie tussen strategie en creatieve invulling. Waar ligt de onderscheidende positionering en hoe kan daarmee intern en extern extra waarde worden gecreëerd? Hoe kan die positionering worden waargemaakt? Dat doen is wat Duval bedoelt met de lead nemen op andere consultants. Hoe doet Antenno het? Door zich sterk op ondernemen te focussen klikt het meestal snel met ondernemers en ondernemende marketeers. Die kijken bijgevolg graag verder dan enkele de communicatieoplossing en waarderen de strategische input. Marketing inzetten om relevantie en meerwaarde te creëren in verhaal en offering, en niet marketing inschakelen om heel hard te roepen in de media waarvoor je staat. Op die manier heeft Antenno zijn eigen positionering gevonden en dat mag al eens verteld worden.

Vandaag werd in de Antwerpse Waagnatie voor de derde keer het Creativity Forum georganiseerd, een initiatief van Flanders DC. Naar goede traditie was Flanders DC er ook voor dit event weer in geslaagd de nodige buzz te creëren. In tegenstelling tot de vorige edities van het Creativity Form werden de hoge verwachtingen wat mij betreft niet helemaal ingelost. De dag was opgebouwd rond uitsluitend vrouwelijke sprekers. Op zich een goede insteek, ware het niet dat deze vrouwelijke rode draad de overhand bleek te halen op de eigenlijke inhoud.

De dag begon nochtans veelbelovend met Randi Zuckerberg van Facebook en Jane McGonigal van The Institute for the future. De zus van Facebook oprichter Mark Zuckerberg opende sterk in een typisch Amerikaanse presentatiestijl. Ze gaf zowel inzage in de totstandkoming van de creatieve bedrijfscultuur van Facebook als in een reeks best practices over de externe dynamieken van customised Facebooktoepassingen.

Jane McGonigal startte haar presentatie met haar droom dat een gamedesigner ooit de Nobelprijs voor de Vrede zou winnen. McGonigal bracht een sterk betoog over hoe gaming kan bijdragen tot een betere wereld door de ontwikkeling van Super-Empowered Hopeful Individuals. Eén van haar laatste projecten is Urgent Evoke. Het doel van dit social netwerk spel is om jonge mensen - over de hele wereld, maar in het bijzonder Afrika - daadkracht te geven om met creatieve oplossingen te komen voor de meest urgente sociale problemen. Urgent Evoke maakt het mogelijk een held te zijn, een epic win te beleven, in zowel het spel, als in het echte leven.

De derde spreker, Diane Nijs, bracht een interessante these rond imagineering maar kwam onvoldoende los van een te theoretisch kader rond value creation in het digitale tijdperk. Haar oproep rond co-creation werd wat kort door de bocht geïllustreerd met cases van de Stad Antwerpen en Veritas.

In de namiddag slaagde geen enkele spreker erin om echt te inspireren vanuit een breder businessperspectief. Zo bracht Susan Greenfield een eerder wetenschappelijk exposé rond neurologie en creativiteit. De bigger picture was helemaal ver te zoeken bij de presentaties van Jeanne Devos en Marleen Temmerman; twee interessante vrouwen met een verhaal maar zonder enige link met het kernthema. Slotspreker Christie Hefner, voormalig CEO van Playboy, sloot de dag af met een reeks levenslessen uit het mediabedrijf van haar vader.

Wat de dag duidelijk miste, was een flinke dosis ondernemerschap. Inhoudelijk bleef dit Creativity Forum teveel hangen in het vrouwenthema en in een aantal, weliswaar interessante, wetenschappelijke bespiegelingen. Radicale innovatie, creative thinking en enterpreneurship moesten daarvoor in deze editie wijken.

Euforie! België heeft zich geplaatst voor de finale van het Eurovisiesongfestival en dat wordt te lande maar vooral in de pers bewierookt als ware het meteen een eindoverwinning. Toegegeven, de Eeklonaar charmeert met zijn eenvoud tussen de traditionele eurokitsch en gezien de historiek van Eurosong-mislukkingen is enige tevredenheid natuurlijk op zijn plaats. De positieve vibe rond Tom Dice is echter niet alleen voor het vaderlandse lied een opsteker. Het is bijvoorbeeld goed nieuws voor de moedige mensen bij de VRT die het aandurfden om de slepende voorselectieshows, toch wel een kijkcijferkanon, af te voeren en te investeren in de voorbereiding van een zelf gekozen kandidaat.

Maar bovenal is de Dice-hype goed nieuws voor Sonic Angel. Dat project werd enkele weken terug officieel voorgesteld en gelanceerd. De initiatiefnemers hebben heel goed ingezien dat het traditionele business model van de muziekindustrie op apengapen ligt. Plaat opnemen, concerten doen en hopen dat zoveel mogelijk mensen de schijf kopen in de winkel of op iTunes… het werkt ongetwijfeld nog voor U2 en andere grootheden, maar voor aanstormend talent is het niet het beste model. Sonic Angel zoekt via nieuwe kanalen - YouTube, Facebook, MySpace, noem maar op - talent bij elkaar en kijkt voor de financiering van een album meteen in de richting van de fans. Die kunnen als het ware participeren in een artiest via de aankoop van goedkope of dure pakketten. Tom Dice is de eerste bekende exponent van Sonic Angel. Via de site kan je zijn single kopen (4 euro) of in dit geval meteen ook een album. Dat kost 10 euro en je deelt in de winst, participeren in de echte zin van het woord dus. Ook voor 10 euro kan je chatten met Oslo, voor 40 euro spreekt Dice een persoonlijke videoboodschap voor je in, voor 50 euro komen Tom en zijn maten met je voetballen, voor 850 euro komt hij optreden bij je thuis, enz. Een fraaie mix van diensten die verder gaat dan een single verkopen en tegelijk mogelijkheden bieden om in het succes te delen. 

Het concept oogt goed en komt uit de brains van Maurice Engelen en Bart Becks. Engelen is de man van Praga Kahn, Becks heeft een indrukwekkend parcours in de media business achter de kiezen: CEO van Belgacom Skynet, senior vice president new media bij ProSiebenSat.1 in Duitsland en een kort verblijf bij onze social mediatrots Netlog. Dat net Dice hun eerste uithangbord is, betekent een risico. Een zoveelste Eurosong-misser had hun project geen deugd gedaan, maar de goede prestaties in Oslo zetten het project van Engelen en Becks meteen in the picture. Het verbaast me niet. Thierry Van Zeebroeck, de enthousiaste patron van de VRT-regie Var, vertelde me ooit dat hij in zijn lange carrière twee superintelligente snaken de media business had zien instappen. De eerste: Christian Van Thillo, genoegzaam bekend. De tweede: Bart Becks. Becks en Engelen hebben zeer complementaire gaven en net daarom zal de keuze van Tom Dice heel doordacht zijn geweest. Eurosong hoeft hij zelfs niet te winnen. Zijn belang voor de muziekindustrie gaat nu al verder dan het overleven van een halve finale.

Buurtwinkels spelen een belangrijke rol op socio-economisch vlak. Ze zorgen vaak voor duurzame werkgelegenheid en een gediversifieerd productaanbod. Wonen in een wijk of buurt wordt er ook aangenamer door. Per definitie staat een buurtwinkel dicht bij haar bewoners, waardoor onnodige mobiliteitsstromen kunnen vermeden worden. Daarom spelen buurtwinkels een belangrijke rol in de ontwikkeling van de lokale economie en van de sociale cohesie.

De evolutie van het aantal buurtwinkels in Vlaanderen kende tussen 1993 en 2003 een sterk dalende trend. Om deze tendens terug een positieve relance te geven, werden reeds verschillende initiatieven gelanceerd door o.a. UNIZO, de Vlaamse overheid en een aantal steden. De daaraan gelinkte communicatiecampagnes zoals “Met belgerinkel naar de winkel”, “Uw warme bakker” en “Dag van de klant” willen zoveel mogelijk de buurtwinkels opnieuw dichter bij het hart van de consument brengen.

Een nieuw initiatief in Antwerpen, een campagne uitgewerkt door Antenno, wil juist de buurtwinkelier een hart onder de riem steken. Het zijn immers zij die het uiteindelijk moeten waarmaken. In plaats van een one-way communicatie naar de buurtbewoners, wil deze campagne de dynamiek tussen de buurtwinkelier en de buurtbewoner zelf laten spelen. De buurtwinkel wordt getoond in een herkenbare en authentieke vorm van ondernemerschap in relatie met de buurt.  Door middel van interactiviteit (“stem op de beste buurtwinkel van Antwerpen”) wordt de bewoner mee gestimuleerd om trots te zijn op zijn buurt, dankzij de buurtwinkels.

De verkiezing van de beste buurtwinkel van Antwerpen kreeg de naam "De Gouden Glimlach" mee. Alle deelnemers en de winnnaar worden op hun beurt beloond met ondernemerschap ondersteunende prijzen: tijdens de actie is er visibiliteit bij de mediasponsors ATV, GvA en Radio 2, en de winnaar krijgt daarna een eigen campagne en een opleidingspakket van UNIZO. Alle info over de wedstrijd kan geraadpleegd worden op www.degoudenglimlach.be.

In dit kader toch ook nog even een initiatief bij onze noorderburen dat het vermelden waard is. "NLstreets is een handige online informatiebron van leuke adresjes van speciale buurtwinkels met een authentiek en ambachtelijk karakter, die de originele identiteit van de Nederlandse binnensteden kenmerken”.

We moeten blijven hameren op de dynamieken van ondernemerschap en innovatie die de economie stimuleren, ook op lokaal niveau. Ook in je buurt vind je zeker en vast bedrijven met een sterk verhaal.

Gepost door Mariska Brosens

‘The accidental Billionaires: The Founding Of Facebook. A Tale of Sex, Money, Genius & Betrayal‘. Het verschijnt eind deze maand en ik moet toegeven dat het aanvankelijk niet meteen mijn aandacht trok. Weer eens een making-of dacht ik, maar niets is minder waar. Auteur Ben Mezrich heeft het brave geschiedenispad achter zich gelaten, omdat die geschiedenis volgens hem allesbehalve als braaf mag gecatalogeerd worden. Deze voorpublicatie op de site van The Times licht al een tip van de sluier: CEO Mark Zuckerberg zou volgens het boek het idee voor Facebook gejat hebben van een reeks medestudenten aan Harvard. En wie dacht dat de Facebook-bedenkers een reeks nerds met brilletjes zijn of waren, is er ook aan voor de moeite. Sex, drugs en rock-and-roll jawel, tot zelfs het roosteren van een koalabeer. Het zal niet verbazen dat ook Hollywood het verhaal ontdekt heeft, want Kevin Spacey kocht inmiddels de filmrechten op. Enkel Mark Zuckerberg wordt niet bepaald warm van het boek, maar dat is geen verrassing. Diepere marktinzichten over de toekomst van Facebook of de invloed op onze sociale leven, stip ik niet meteen aan op het verwachtingslijstje dat bij dit boek hoort. Maar een paginadraaiend verhaal dat achter de schermen kijkt van een van de grootste internetsuccessen ooit gaat er altijd in, liggend in een strandstoel en met de voetjes in het zand.

Gepost door Wouter Temmerman